مطلع انوار ج8
کلام (مبدأ و معاد، مَساوی)
جلد هشتم از موسوعۀ گرانسنگ «مطلع انوار» اثر حضرت علامه آیة‌الله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس سرّه، یادداشتها و برداشت‌‌های مؤلف از آثار مختلف، در «مباحث کلامی» اعم از «مبدأ و معاد، مَساوِی» می‌باشد که گردآوریِ چنین مباحثی همراه با ذکر اسناد و مدارک، راه تتبّع در این موضوعات را برای اهل تحقیق، هموارتر نموده است. اهم مباحث این مجلّد: • بخش اول:مبدأ؛ یادداشتهایی متنوع در مورد توحید پروردگار؛ شامل آیات و روایاتی پیرامون لقاء الله و اسماء الهی و رویت پروردگار و معرفت او و عبودیت حقیقی و همچنین مطالبی متنوع از کتب مختلفِ علمای اسلام. • بخش دوم: معاد و علائم آخرالزمان؛ آیات و روایاتی متنوع در مورد معاد و جهان آخرت، مرگ و قبض روح، قیامت، عینیت جهنم با عمل انسان، همچنین علائم آخرالزمان؛ از قبیل دنیا پرستی مردم آخر الزمان. • بخش سوم؛ مَساوِی؛ مشتمل بر مطالبی متنوّع در نقد اهل سنت و جماعت، و همچنین مَطاعِن خلفای ثلاث و بنی عباس و بنی امیه، نقدِ علما و فقها و همچنین تحلیلِ فِرَق و مذاهبِ اهل سنت و یادداشتهایی پیرامون منع کتاب حدیث، و در نهایت بحثی مفصل پیرامون تقیه.
مطلع انوار ج8
34مَا تَوَلَّىٰ وَنُصۡلِهِۦ جَهَنَّمَ وَسَآءَتۡ مَصِيرًا﴾1.2
10. مِن طُرق العامّةِ عن النّبیّ صلّی الله علیه و آله:
”لَولا تَکثیرٌ فی کلامِکم و تَمریجٌ فی قُلوبِکم لَرَأیتم ما أرَی و لَسَمِعتم ما أسمَعُ“.3
11. عن الصّادق علیه السّلام:
”لَولا [أنّ] الشّیاطین یَحُومُون حَولَ قُلوبِ بَنی آدَمَ لَرَأوا [لنظروا] مَلَکُوتَ السّمَواتِ و الأرضِ“.4
12. عن أمیرالمؤمنین [علیه السّلام]:
”ما رَأیتُ شیئًا إلّا و رَأیتُ اللهَ قَبلَه و بَعدَه و مَعَه5“.6
- ـ سوره النّساء (4) آیه 115.
- ـ جنگ 2، ص 39 و 40.
- ـ مسند احمد بن حنبل، ج 5، ص 266، (با اختلاف)؛ کنز العمّال، ج 15، ص 643، (با اختلاف)؛ رسالۀ لبّ اللباب، ص 39.
- ـ بحارالأنوار، ج 56، ص 163؛ رسالۀ لبّ اللباب، ص 39.
- ـ [توحید علمی و عینی، ص 191، (تعلیقه):
این حدیث را به این عبارت مرحوم صدرالمتألّهین در أسفار أربعة، طبع سنگی، ج 1، ص 26 و از طبع حروفی، ج 1، ص 117 ذکر نموده است: و نیز مرحوم سبزواری در حاشیه خود بر شرح منظومه خود در ص 66 از طبع ناصری راجع به کیفیّت تقوّم معلول به علّت ذکر کرده است. مرحوم صدرالمتألّهین پس از بیان روایت مرفوعاً از أمیرالمؤمنین علیه السّلام بدین عبارت، گفته است: و روی: معهُ و فیه یعنی: ”ما رأیت شیئًا إلّا و رأیت الله معه و فیه“. و مرحوم عالم ربّانی حاج میرزا جواد آقا ملکی تبریزی ـ رضوان الله علیه ـ در أسرار الصلاة، ص 65 گوید: قوله علیه السّلام: (یعنی: أمیرالمؤمنین علیه السّلام) ”ما نظرتُ إلی شی‌ءٍ إلّا و رأیت الله قبله و بعده و معه“. و در رساله لقاء الله خطّی، ص 7 گوید: امام صادق علیه السّلام می‌فرماید: ”ما رأیتُ شیئًا إلّا و رأیت الله قبله و بعده و معه“. (محقّق)] - ـ جنگ 2، ص 39.