اتصال با سرور قطع شد. در حال تلاش مجدد...

امکان برقراری اتصال وجود ندارد.

اتصال توسط سرور رد شد.

این فایل صوتی در حال پخش است
در حال بارگذاری...
00:00:00
تصویر

مطلع انوار ج8

کلام (مبدأ و معاد، مَساوی)

55٬845
مطلع انوار

جلد هشتم از موسوعۀ گرانسنگ «مطلع انوار» اثر حضرت علامه آیة‌الله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس سرّه، یادداشتها و برداشت‌‌های مؤلف از آثار مختلف، در «مباحث کلامی» اعم از «مبدأ و معاد، مَساوِی» می‌باشد که گردآوریِ چنین مباحثی همراه با ذکر اسناد و مدارک، راه تتبّع در این موضوعات را برای اهل تحقیق، هموارتر نموده‌ است.  اهم مباحث این مجلّد:  • بخش اول:مبدأ؛ یادداشتهایی متنوع در مورد توحید پروردگار؛ شامل آیات و روایاتی پیرامون لقاء الله و اسماء الهی و رویت پروردگار و معرفت او و عبودیت حقیقی و همچنین مطالبی متنوع از کتب مختلفِ علمای اسلام.  • بخش دوم: معاد و علائم آخرالزمان؛ آیات و روایاتی متنوع در مورد معاد و جهان آخرت، مرگ و قبض روح، قیامت، عینیت جهنم با عمل انسان، همچنین علائم آخرالزمان؛ از قبیل دنیا پرستی مردم آخر الزمان.  • بخش سوم؛ مَساوِی؛ مشتمل بر مطالبی متنوّع در نقد اهل سنت و جماعت، و همچنین مَطاعِن خلفای ثلاث و بنی عباس و بنی امیه، نقدِ علما و فقها و همچنین تحلیلِ فِرَق و مذاهبِ اهل سنت و یادداشتهایی پیرامون منع کتاب حدیث، و در نهایت بحثی مفصل پیرامون تقیه.

سرای جاوید

مطلع انوار ج8

229
  • فإنّه رَویٰ عنه مائةُ رجلٍ من أصحاب الصّادق علیه السّلام، و محمّدِ بن علیّ بن محبوب، و طلحة بن طلحة بن زید، و عمّار بن موسی السّاباطی، و علیّ بن النّعمان، و الحسین بن عبدالله، و أحمد بن عبدالله بن مهران المعروف بابن‌خانة، و صدقة بن المنذر القمّی، و عبیدالله بن علیّ الحلبی، الّذی عَرَضَ کتابَه علی الصّادق علیه السّلام، فصَحَّحَه و استحسنه، و قال: ”أ تری لهؤلاء مثل هذا الکتاب؟“، و أبی‌عمرو الطّبیب، و عبدالله بن سعید، الّذی عَرَضَ کتابَه علی أبی‌‌الحسن الرّضا علیه السّلام، و یونسِ بن عبدالرّحمن الّذی عَرَضَ کتابَه علی الإمام أبی‌‌محمّد الحسن الزّکیّ العسکریّ علیه السّلام1.2

  •  مذهب شیعه اثناعشریّه به تواتر قطعی در اصول و فروع مذهب آل رسول الله است

  •  [المراجعات]:

  •  و مَن تتبّع أحوالَ السَّلَف من شیعة آل محمّد صلّی الله علیه و آله و سلّم، و استقصی أصحابَ کلٍّ من الأئمّة التّسعة من ذریّة الحسین، و أحصی مؤلَّفاتِهم المدوّنةَ علی عهد أئمّتهم، و استقرأ الّذین رَوَوا عنهم تلک المؤلّفاتِ، و حملوا عنهم حدیثَ آل محمّد فی فروع الدّین و أصولِه مِن أُلوف الرّجال، ثمّ ألمّ بحَمَلَةِ هذه العلومِ فی کلّ طبقةٍ طبقة،‌ یدًا عن یدٍ من عصر التّسعة المعصومین إلی عصرِنا هذا، یحصل له القطعُ الثّابتُ بتواتر مذهب الأئمّة، و لا یرتاب فی أنّ جمیعَ ما ندین اللهَ به من فروعٍ و أُصول إنّما هو مأخوذٌ من آل الرّسول. لا یرتاب فی ذلک إلّا مُکابِرٌ عنیدٌ، أو جاهلٌ بلیدٌ، و ﴿ٱلۡحَمۡدُ لِلَّهِ

  •  

    1. ـ المراجعات، ص 421.
    2. ـ جنگ 20، ص 149.
/ 156