اتصال با سرور قطع شد. در حال تلاش مجدد...

امکان برقراری اتصال وجود ندارد.

اتصال توسط سرور رد شد.

این فایل صوتی در حال پخش است
در حال بارگذاری...
00:00:00
تصویر

مطلع انوار ج8

کلام (مبدأ و معاد، مَساوی)

55٬845
مطلع انوار

جلد هشتم از موسوعۀ گرانسنگ «مطلع انوار» اثر حضرت علامه آیة‌الله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس سرّه، یادداشتها و برداشت‌‌های مؤلف از آثار مختلف، در «مباحث کلامی» اعم از «مبدأ و معاد، مَساوِی» می‌باشد که گردآوریِ چنین مباحثی همراه با ذکر اسناد و مدارک، راه تتبّع در این موضوعات را برای اهل تحقیق، هموارتر نموده‌ است.  اهم مباحث این مجلّد:  • بخش اول:مبدأ؛ یادداشتهایی متنوع در مورد توحید پروردگار؛ شامل آیات و روایاتی پیرامون لقاء الله و اسماء الهی و رویت پروردگار و معرفت او و عبودیت حقیقی و همچنین مطالبی متنوع از کتب مختلفِ علمای اسلام.  • بخش دوم: معاد و علائم آخرالزمان؛ آیات و روایاتی متنوع در مورد معاد و جهان آخرت، مرگ و قبض روح، قیامت، عینیت جهنم با عمل انسان، همچنین علائم آخرالزمان؛ از قبیل دنیا پرستی مردم آخر الزمان.  • بخش سوم؛ مَساوِی؛ مشتمل بر مطالبی متنوّع در نقد اهل سنت و جماعت، و همچنین مَطاعِن خلفای ثلاث و بنی عباس و بنی امیه، نقدِ علما و فقها و همچنین تحلیلِ فِرَق و مذاهبِ اهل سنت و یادداشتهایی پیرامون منع کتاب حدیث، و در نهایت بحثی مفصل پیرامون تقیه.

سرای جاوید

مطلع انوار ج8

226
  • من عبارة هِشام ـ لا یدلّ علی قوله بالتجسیم. و إلیک عینَ ما نقله، قال: و هِشام بن الحکم صاحبُ غَورٍ1 فی الأُصول، لا یجوز أن یُغفَل عن إلزاماته علی المعتزلة؛ فإنّ الرّجلَ وراء ما یُلزِمه علی الخصم، و دون ما یُظهِره من التّشبیه؛ و ذلک أنّه ألزَمَ العلّافَ، فقال: إنّک تقول: الباری عالمٌ بعلمٍ، و علمُه ذاتُه، فیکون عالمًا لا کالعالِمین، فلِمَ لا تقول: هو جسمٌ لا کالأجسام؟ ا ه‍ . و لا یخفی هذا الکلام إن صحّ عنه، فإنّما هو بصَدَد المعارضةِ مع العلّاف، و لیس کلُّ‌ مَن عارَضَ بشیء یکون معتقدًا به [له]؛ إذ یجوز أن یکون قصدُه اختبارَ العلّاف، و سبرَ2 غوره فی العلم، کما أشار الشّهرستانی إلیه بقوله: فإنّ الرّجلَ وراء ما یُلزِمه علی الخصم، و دون ما یُظهِر من التّشبیه، علی أنّه لو فُرِض ثبوتُ ما یدلّ علی التجسیم عن هشام، فإنّما یمکن ذلک علیه قبلَ استبصاره؛ إذ عرفتَ أنّه کان ممّن یَری رأیَ الجهمیّه، ثمّ استبصر بهدی آل محمّد، فکان من أعلام المختصّین بأئمّتهم، لم یعثُر أحدٌ مِن سلفنا علی شیء ممّا نسبه الخصمُ إلیه، کما أنّا لم نجد أثرًا ما لشیءٍ ممّا نسبوه إلی کلٍّ من زرارة بن أعین و محمّد بن مسلم و مؤمن الطّاق و أمثالهم، مع أنّا قد استفرغنا الوُسعَ و الطّاقةَ فی البحث عن ذلک، و ما هو إلّا البغیُ و العدوان و الإفکُ والبهتان ﴿وَلَا تَحۡسَبَنَّ ٱللَهَ غَٰفِلًا عَمَّا يَعۡمَلُ ٱلظَّـٰلِمُونَ﴾.3

  •  أمّا ما نقله الشّهرستانی عن هشام من القول بإلهیّة عَلیٍّ فشیءٌ یضحک الثّکلی، و هِشام أجَلُّ من أن تُنسب إلیه هذه الخرافةُ و السّخافةُ و هذا کلامُ هشام فی التّوحید یُنادی بتقدیس الله عن الحلول، و علوِّه عمّا یقوله الجاهلون، و ذاک کلامُه فی الإمامة و

  •  

    1. ـ [الغور: القعر من کلّ شیء؛ یقال: «فلانٌ بعیدُ الغور» أی متعمق النظر. (محقّق)]
    2. ـ [سَبَرَ یسبُر الحرجَ أو البئرَ أو الماءَ: امتحن غوره لیعرف مقداره. (محقّق)]
    3. ـ سوره ابراهیم (14) صدر آیه 42.
/ 358