
مطلع انوار ج8
کلام (مبدأ و معاد، مَساوی)
جلد هشتم از موسوعۀ گرانسنگ «مطلع انوار» اثر حضرت علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس سرّه، یادداشتها و برداشتهای مؤلف از آثار مختلف، در «مباحث کلامی» اعم از «مبدأ و معاد، مَساوِی» میباشد که گردآوریِ چنین مباحثی همراه با ذکر اسناد و مدارک، راه تتبّع در این موضوعات را برای اهل تحقیق، هموارتر نموده است. اهم مباحث این مجلّد: • بخش اول:مبدأ؛ یادداشتهایی متنوع در مورد توحید پروردگار؛ شامل آیات و روایاتی پیرامون لقاء الله و اسماء الهی و رویت پروردگار و معرفت او و عبودیت حقیقی و همچنین مطالبی متنوع از کتب مختلفِ علمای اسلام. • بخش دوم: معاد و علائم آخرالزمان؛ آیات و روایاتی متنوع در مورد معاد و جهان آخرت، مرگ و قبض روح، قیامت، عینیت جهنم با عمل انسان، همچنین علائم آخرالزمان؛ از قبیل دنیا پرستی مردم آخر الزمان. • بخش سوم؛ مَساوِی؛ مشتمل بر مطالبی متنوّع در نقد اهل سنت و جماعت، و همچنین مَطاعِن خلفای ثلاث و بنی عباس و بنی امیه، نقدِ علما و فقها و همچنین تحلیلِ فِرَق و مذاهبِ اهل سنت و یادداشتهایی پیرامون منع کتاب حدیث، و در نهایت بحثی مفصل پیرامون تقیه.
مطلع انوار ج8
222ثمّ قال: ”هولاء حفّاظُ الدّین، و أُمناءُ أبی علی حَلالِ الله و حَرامِه، و هم السّابقون إلینا فی الدّنیا، و السّابقون إلینا فی الآخرة [الأخیرة]“.
و قال علیه السّلام: ”بَشِّر المُخبِتین بالجنّة“، ثمّ ذکر الأربعةَ.
و قال فی کلامٍ طویلٍ ذکرهم فیه ـ: ”کان أبی ائتَمَنهم علی حَلالِ الله و حَرامِه، و کانوا عَیبَةَ1 علمِه، و کذلک الیومَ هم عندی مُستَودَعُ سِرّی، و أصحابُ أبی حقًّا، و هم نجومُ شیعتی أحیاءً و أمواتًا. بهم یَکشِفُ اللهُ کلَّ بدعةٍ، و یَنفُون عن هذا الدّینِ انتحالَ المُبطِلین و تأویلَ الغالِین“. ا ه . إلی غیر ذلک من کلماته الشّریفة الّتی اثبَتَت لهم مِن الفضل و الشّرف و الکرامةِ والولایةِ، ما لا تسع بیانَه عبارةٌ، و مع ذلک فقد رماهم أعداءُ أهلِ البیت بکلّ إفکٍ مُبینٍ، کما فصّلناه فی کتابنا مختصر الکلام فی مؤلّفی الشّیعة مِن صدرالإسلام. و لیس ذلک بقادحٍ فی سموّ مقامهم و عظیم خَطَرِهم عند الله و رسوله و المؤمنین، کما أنّ حَسَدَةَ الأنبیاء ما زادوا أنبیاءَ الله إلّا رفعةً، و لا أثّروا فی شرائعهم إلّا انتشارًا عند أهل الحقّ، و قبولًا فی نفوس أولی الألباب2.3
کلام شهرستانی در توصیف حضرت صادق علیه السّلام: هو ذو علم غزیر فی الدّین، الخ
[المراجعات]:
و قد انتشر العلمُ فی أیّام الصّادق علیه السّلام بما لا مزیدَ علیه، و هَرَعَ إلیه4
- ـ [العَیبَة من الرجل: موضع سرّه علی المثل. (محقّق)]
- ـ المراجعات، ص 416.
- ـ جنگ 20، ص 142.
- ـ [هَرَعَ إلیه: مشی إلیه باضطرابٍ و سُرعةٍ. (محقّق)]
