
مطلع انوار ج8
کلام (مبدأ و معاد، مَساوی)
جلد هشتم از موسوعۀ گرانسنگ «مطلع انوار» اثر حضرت علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس سرّه، یادداشتها و برداشتهای مؤلف از آثار مختلف، در «مباحث کلامی» اعم از «مبدأ و معاد، مَساوِی» میباشد که گردآوریِ چنین مباحثی همراه با ذکر اسناد و مدارک، راه تتبّع در این موضوعات را برای اهل تحقیق، هموارتر نموده است. اهم مباحث این مجلّد: • بخش اول:مبدأ؛ یادداشتهایی متنوع در مورد توحید پروردگار؛ شامل آیات و روایاتی پیرامون لقاء الله و اسماء الهی و رویت پروردگار و معرفت او و عبودیت حقیقی و همچنین مطالبی متنوع از کتب مختلفِ علمای اسلام. • بخش دوم: معاد و علائم آخرالزمان؛ آیات و روایاتی متنوع در مورد معاد و جهان آخرت، مرگ و قبض روح، قیامت، عینیت جهنم با عمل انسان، همچنین علائم آخرالزمان؛ از قبیل دنیا پرستی مردم آخر الزمان. • بخش سوم؛ مَساوِی؛ مشتمل بر مطالبی متنوّع در نقد اهل سنت و جماعت، و همچنین مَطاعِن خلفای ثلاث و بنی عباس و بنی امیه، نقدِ علما و فقها و همچنین تحلیلِ فِرَق و مذاهبِ اهل سنت و یادداشتهایی پیرامون منع کتاب حدیث، و در نهایت بحثی مفصل پیرامون تقیه.
مطلع انوار ج8
215بعد از تدوین قرآن، مصحف أمیرالمؤمنین و کتاب سلمان و کتاب أبوذر و کتاب أبورافع بود
[المراجعات]:
و قد جاء فی روایة الصّفار عن عبدالملک قال: «دعا أبوجعفر بکتاب علیٍّ، فجاء به جعفرٌ مثلَ فَخِذِ الرّجل مطویًّا، فإذا فیه: ”إنّ النّساءَ لیس لهنّ مِن عَقارِ الرّجل إذا تُوُفِّیَ عنهنّ شیءٌ.“ فقال أبوجعفر: ”هذا والله خطُّ علیٍّ و إملاءُ رسول الله صلّی الله علیه و آله و سلّم“». و اقتدی بأمیرالمؤمنین ثُلّةٌ1 مِن شیعته، فألّفوا علی عهده منهم: سلمان الفارسی و أبوذر الغفاری، فیما ذکره ابنُشهرآشوب، حیث قال: أوّلُ مَن صنّف فی الإسلام علیُّ بن أبیطالب، ثمّ سلمانُ الفارسیّ، ثمّ أبوذر. ا ه 2.3
کتاب عبیدالله بن أبیرافع و کتاب ربیعة بن سمیع و کتاب عبدالله بن حرّ فارسی و کتاب أصبغ بن نباته
[المراجعات]:
و منهم أبورافع مولی رسولِ الله صلّی الله علیه و آله و سلّم و صاحبُ بیتِ مالِ أمیرالمؤمنین علیه السّلام، و کان مِن خاصّةِ أولیائه و المستبصرین بشأنه، له کتابُ السّنن و الأحکام و القضایا، جَمَعَه مِن حدیثِ علیٍّ خاصّةً، فکان عند سَلَفِنا فی الغایةِ القُصویٰ مِن التّعظیم، و قد رَوَوه بطرقهم و أسانیدهم إلیه. و منهم علیُّ بن أبیرافع ـ و قد وُلِدَ کما فی ترجمته من الإصابة علیٰ عهدِ النّبیّ فسمّاه علیًّا ـ له کتابٌ فی
- ـ [أی: جماعة الناس. (محقّق)]
- ـ المراجعات، ص 412.
- ـ جنگ 20، ص 138.
