
مطلع انوار ج8
کلام (مبدأ و معاد، مَساوی)
جلد هشتم از موسوعۀ گرانسنگ «مطلع انوار» اثر حضرت علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس سرّه، یادداشتها و برداشتهای مؤلف از آثار مختلف، در «مباحث کلامی» اعم از «مبدأ و معاد، مَساوِی» میباشد که گردآوریِ چنین مباحثی همراه با ذکر اسناد و مدارک، راه تتبّع در این موضوعات را برای اهل تحقیق، هموارتر نموده است. اهم مباحث این مجلّد: • بخش اول:مبدأ؛ یادداشتهایی متنوع در مورد توحید پروردگار؛ شامل آیات و روایاتی پیرامون لقاء الله و اسماء الهی و رویت پروردگار و معرفت او و عبودیت حقیقی و همچنین مطالبی متنوع از کتب مختلفِ علمای اسلام. • بخش دوم: معاد و علائم آخرالزمان؛ آیات و روایاتی متنوع در مورد معاد و جهان آخرت، مرگ و قبض روح، قیامت، عینیت جهنم با عمل انسان، همچنین علائم آخرالزمان؛ از قبیل دنیا پرستی مردم آخر الزمان. • بخش سوم؛ مَساوِی؛ مشتمل بر مطالبی متنوّع در نقد اهل سنت و جماعت، و همچنین مَطاعِن خلفای ثلاث و بنی عباس و بنی امیه، نقدِ علما و فقها و همچنین تحلیلِ فِرَق و مذاهبِ اهل سنت و یادداشتهایی پیرامون منع کتاب حدیث، و در نهایت بحثی مفصل پیرامون تقیه.
مطلع انوار ج8
206سلّم، لاعْتَقَله [لاعتلقه]، و سار بهم سَیرًا سُجُحًا، لا یُکلَم خِشاشُه، و لا یُتَتعتَع [یتعتع] راکبُه، و لأورَدَهم مَنهَلًا رویًّا فَضْفاضًا،1 تَطفَحُ ضَفَّتاه، و لا یترنّق [یترنّم] جانباه، و لأصدَرَهم بِطانًا،2 و نَصَحَ لهم سرًّا و إعلانًا، غَیر مُتَحَلٍّ منهم بطائلٍ إلّا بغَمْرِ النّاهل3 و ردعِة سورة السّاغب،4 و لفُتِحَت علیهم برکاتٌ من السّماء و الأرض، و سیأخذُهم اللهُ بما کانوا یکسبون. ألا هلمَّ فاستَمِعْ، و ما عِشتَ أراک الدّهرَ عجبا [العجب]! و إن تَعجَب فقد أعجَبَک الحادثُ: إلی أیّ لجأٍ لَجَؤوا؟ و بأیّ عُروةٍ تمسّکوا؟ لبئسَ المولی و لبئسَ العشیر! بئس للظّالمین بدلًا! استبدلوا والله الذُّنابا بالقَوَادم، و العَجُزَ بالکاهل. فَرَغْمًا لمَعاطِسِ قومٍ ﴿سَأَلَ سَآئِلُۢ بِعَذَابٖ وَاقِعٖ﴾5 ﴿أَلَآ إِنَّهُمۡ هُمُ ٱلۡمُفۡسِدُونَ وَلَٰكِن لَّا يَشۡعُرُونَ﴾.6 وَیحَهم ﴿أَفَمَن يَهۡدِيٓ إِلَى ٱلۡحَقِّ أَحَقُّ أَن يُتَّبَعَ أَمَّن لَّا يَهِدِّيٓ إِلَّآ أَن يُهۡدَىٰ فَمَا لَكُمۡ كَيۡفَ تَحۡكُمُونَ﴾7“ إلی آخر الخطبة.8
- ـ أی: یفیض منه الماء.
- ـ أی: شبعانین.
- ـ أی: ریّ الظمئان.
- ـ أی: کسر شدّة الجوع.
- ـ سوره الکهف (18) ذیل آیه 104.
- ـ سوره البقرة (2) آیه 12.
- ـ سوره یونس(10) ذیل آیه 35.
- ـ أخرجها أبوبکر أحمد بن عبدالعزیز الجوهریّ فی کتاب السقیفة و فدک عن محمّد بن زکریّا، عن محمّد بن عبدالرّحمن المهلبیّ، عن عبدالله بن حمّاد بن سلیمان، عن أبیه، عن عبدالله بن الحسن بن الحسن، عن اُمّه فاطمة بنت الحسین مرفوعة إلی الزّهراء علیها السّلام. و رواها الإمام أبوالفضل أحمد بن أبی طاهر، المتوفّی سنة 280، فی ص 23 من کتابه بلاغات النّساء من طریق هارون بن مسلم بن سعدان، عن الحسن بن علوان، عن عطیّة العوفیّ الّذی روی هذه الخطبة، عن عبدالله بن الحسن بن الحسن، عن أُمّه فاطمة بنت الحسین، عن جدّتها الزّهراء علیها السّلام. و أصحابنا یروون هذه الخطبة عن سوید بن غفلة بن عوسجة الجعفی، عن الزهراء علیها السّلام. و قد أوردها الطّبرسی فی کتاب الاحتجاج و المجلسی فی بحارالأنوار، ورواها غیر واحد من الأثبات الثقات.
