مطلع انوار ج8

از محمّد بن عطّار، از احمد بن محمّد از سهل، از محمّد بن سلیمان، از مردی، از حضرت صادق علیه السّلام روایت کرده است که:

 «قال: قلتُ له: أُصَلِّی فی قَلَنْسُوَةٍ سَوْداءَ؟! قال: ”لا تُصَلِّ فیها؛ فإنّها لباسُ أهلِ النَّار.“

 و در بحارالأنوار، جلد 8، صفحه 298 از تفسیر عیّاشی از ابن مسکان مرفوعاً از حضرت صادق علیه السّلام در تفسیر آیه: ﴿فَمَآ أَصۡبَرَهُمۡ عَلَى ٱلنَّارِ﴾¹ وارد است که:

 قال: ”ما أصْبَرَهم علی فعلِ ما یَعلَمُون أنَّهُ یُصَیِّرُهم إلی النَّار.“»²

[عدم خوف مؤمن از مرگ، و حضور ائمّه علیهم السّلام وقت احتضار]

 و فی الکافی: «سُئل الصّادق علیه السّلام:

 هل یُکرَهُ المؤمنُ علی قَبضِ روحِه؟ قال: ”لا واللهِ! إنّه إذا أتَاه مَلَکُ المَوتِ لیَقبِضَ رُوحَه جَزِعَ عند ذلک، فیقول له مَلَکُ المَوتِ: یا ولیَّ اللهِ، لا تَجزَعْ! فوَالّذی بَعَثَ محَمّدًا صلّی الله علیه و آله لَأنا أبرُّ بک و أشفَقُ علیک مِن والِدٍ رحیمٍ لو حَضَرک. افتَحْ عَینَیک فانْظُرْ! قال: و یُمَثَّلُ له رسولُ اللهِ صلّی الله علیه و آله و أمیرُالمؤمنین و فاطمةُ و الحسنُ و الحسینُ و الأئمّةُ مِن ذُرّیتِهم علیهم السّلام. فیُقال له: هذا رسولُ اللهِ صلّی الله علیه و آله و أمیرُالمؤمنین و فاطمةُ و الحسنُ و الحسینُ و الأئمّةُ علیهم السّلام رُفَقاؤُکَ. فیَفتَحُ عَینَیهِ فیَنظُرُ، فیُنادِی رُوحَه مُنادٍ مِن قِبَلِ ربِّ العِزَّةِ فیقول: ﴿يَـٰٓأَيَّتُهَا ٱلنَّفۡسُ ٱلۡمُطۡمَئِنَّةُ﴾  إلی محَمّدٍ و أهلِ بَیتِه ﴿ٱرۡجِعِيٓ إِلَىٰ رَبِّكِ رَاضِيَةٗ﴾ بالوَلایَةِ و ﴿مَّرۡضِيَّةٗ﴾ بالثَّوابِ ﴿فَٱدۡخُلِي فِي عِبَٰدِي﴾ یعنی: محَمّدًا و أهلَ بَیتِه،