مطلع انوار ج7

ذلک المکان و فعلنا کفِعلنا أوّلًا فسُقی النّاس و مُطروا مطرًا کافیًا، و الحمد للّه.»¹

راجع به شهادت به ولایت در اذان و اقامه

 در کتاب اوّلین تعلیم دین اسلام از پیغمبر گرامی، تألیف آقا سیّد محمّدباقر نجفی یزدی، در صفحه ١٧٢ و ١٧٣، گوید:

 «در کتاب الهدایة فی أنَّ الشهادة بالولایة فی الأذان و الإقامة جزءٌ کسایر الأجزاء، که جناب آقای حاج شیخ محمّد حسین آل‌طاهر خُمَیثی تقریرات درس آیة الله حاج شیخ عبدالنبیّ نجفی اراکی را راجع به گفتن ”أشهدُ أنّ علیًّا ولیُّ الله“ در اذان و اقامه نوشته‌اند و در سنۀ ١٣٧٨ هجری قمری در شهر قم چاپ شده است و جناب آقای حاج شیخ عبدالنّبی هم بر آن کتاب تقریظ نوشته‌اند، در صفحه ٤٥ آن کتاب نوشته‌اند:

ذکر صاحب کتاب (السُّلافة فی أمر الخلافة) العالم النحریر الشیخ عبدالله المراغی المصری من أهل السّنّة:

أنّ سلمانَ الفارسیّ ذکر فیهما الشهادة بالولایة لِعَلیٍّ بعد الشهادة بالرسالة، فی زمن النبیّ (صلّی الله علیه و آله)؛ فدخَل رجلٌ علی رسول الله، فقال: یا رسولَ الله، سَمِعتُ أمرًا لم أسمَع قبلَ ذلک!

فقال: ”ما هو؟!“

فقال: سلمانُ قد یشهد فی أذانه بعد الشَّهادة بالرسالة، الشهادةَ بالولایة لعلیٍّ!

فقال صلّی الله علیه و آله: ”سَمِعتُم خیرًا!“

 و ایضاً در همان کتاب (الهدایة) نقل کرده از همان کتاب (السُّلافة):

أنّ رجُلًا دخَل علی رسول الله صلّی الله علیه و آله، و قال: یا رسول الله! إنّ