جلد هفتم از موسوعۀ گرانسنگ «مطلع انوار» اثر حضرت علامه آیة‌الله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس سرّه، یادداشتها و برداشت‌‌های مؤلف از آثار مختلف، در موضوعِ «فقه و اصول» می‌باشد که گردآوری چنین مباحثی در کنار هم که برخی مزیّن به تحقیقاتِ عمیق مرحوم مؤلّف و مرحوم معلّق است، برای اهل علم و فضل شکافندۀ افقی جدیدی در مبانی فقهی و اصولی خواهد بود. مهم‌ترین مباحث این مجلّد: • کیفیت تطهیر اشیاء و لوازم بیمارستان، وجه شهادت به ولایت در اذان و اقامه، عدم جواز فتک و ترور، مباحثی در باب ولایت و حکومت • رسائلی پیرامونِ حرمت غناء، حرمت بازی با شطرنج، حرمت ربا، جواز حق التألیف، عدم جواز قضاوت زنان، استحباب اکیدِ مهرالسنة، جواز طواف به دور قبور اهل بیت علیهم‌السلام • مباحثی در فقه اهل سنت و نقد و بررسی آن. • مباحثی در اصول فقه و قواعد فقهیه؛ همچون بررسی احادیث «مَنْ بَلَغ»، و بررسی «حدیث رفع»؛ و دیگر مطالب متنوّع فقهی و اصولی. • و همچنین برگزیده برخی کتب فقهی و اصولی.
مطلع انوار ج7
58فی نجاسة الکلب و الخنزیر فی الحیاة
[الخلاف، طبع سنگی] صفحه ٥٣٨:
«مسألة ١: الکلب و الخنزیر نجسان فی حال الحیاة، و به قال أبوحنیفة و الشّافعی. و قال مالک: ”هما طاهران فی حال الحیاة، و إنّما ینجسان بالموت أو القتل.“
[دلیلنا] إجماع الفرقة و أخبارهم، و أیضًا طریقة الاحتیاط تقتضیه.1
مسألة ٩: الضّبّ حرامٌ أکلُه، و به قال مالک. و قال أبوحنیفة: ”مکروهٌ یُأثَم بأکله“، إلّا أنّه لا یسمّیه حرامًا. و قال الشّافعی: ”حلالٌ.“
[دلیلنا] إجماع الفرقة و أخبارهم. و روی ثابت بن ذریعة [ودیعة] قال: کنّا مع رسول الله صلّی الله علیه و آله و سلّم فی جیشٍ، فأصبنا ضُبّانًا، فشوَیت منها ضبًّا، فأتیت به رسولَ الله صلّی الله علیه و آله و سلّم، فوضعته بین یدیه. قال: ”فأخَذ عودًا، فعدّ به أضلاعه.“ ثمّ قال: ”إنّ أُمّةً من بنی‌إسرائیل مُسِخَت دوابَّ فی الأرض، و إنّی لا أدری أیُّ الدّواب هی.“ فلم یأکله. فلو کان حلالًا، ما امتنع (من أکله) منه.»2و3
راجع به نجاست عرق جنب از حرام
در کتاب طهارت مصباح الفقیه در جلد آخر در صفحه ٥٧ راجع به نجاست عرق جنب از حرام گوید:
«و عن البحار نقلًا من کتاب المناقب لابن‌شهر‌آشوب نقلًا من کتاب المعتمد فی الأُصول، قال: قال علیّ بن مهزیارَ: وردتُ العسکر و أنا شاکٌّ فی الإمامة، فرأیتُ
- الخلاف، ج ٦، ص ٧٣.
- همان، ص ٧٨.
- جنگ ٢٥، ص ١٥٢.