مطلع انوار ج6

  و از جمله در صفحه ٣١١ گوید:

 «٢٥. عن أبی‌هریرة: ”لکلّ نبیٍّ خلیلًا من أُمَّته و إنّ خلیلی عثمانُ.“ من موضوعات إسحاقَ بن نجیح المَلَطی.

 قال الذهبیّ فی میزان الاعتدال: ”هذا باطلٌ و یدُلُّ علی قوله علیه الصّلاةُ و السّلام: لو کنتُ مُتَّخِذًا خلیلًا من هذه الأُمَّة لاتَّخذتُ أَبابکرٍ خلیلًا.“

 قال الأمینیّ: هذا الّذی استدلّ به الذّهبی علیٰ بطلان الرِّوایة موضوعٌ أیضًا، وضَعُوه فی مقابل حدیث الإخاء؛ کما فی شرح نهج البلاغة لابن أبی‌الحدید مجلّد ٣، صفحة ١٧.»

روایات مجعولۀ عامّه در مدح خُلفاء

  و در [الغدیر جلد ٥] صفحه ٣١٠، بعد ذکر روایتی که دربارۀ‌ معاویه کرده‌اند (کاد أن یبعثَ معاویةُ نبیًّا) و بحث مفصّل در پیرامون آن گوید:

 «و لَیتَ رواة‌َ السَّوء کانوا قد أجمعوا آرائَهم علی حدیث الأرُز، و لم یَعدوه و لم یَهَبوا النّبوةَ لِمثلِ معاویةَ، و کان فیه غِنیً و کِفایةً فی عرفانِ النبوّةِ و فضلِها و هو:

 ”لو کان الأرُز حیوانًا لکان آدمیًّا، و لو کان آدمیًّا لکان رجلًا صالحًا، و لو کان رجلًا صالحًا لکان نبیًّا، و لو کان نبیًّا لکان مرسلًا، و لو کان مرسلًا لکان أنا.“ (قال الصغانی: موضوع. کشف الخفاء: مجلّد ٢، صفحة ١٦٠)»

  در صفحه ٣١٥ گوید:

 «٤٤. عن علیٍّ رضی الله عنه قال: ”أوّلُ من یَدخُلُ مِن الأُمَّة الجنّةَ أبوبکرُ و عمرُ، و إنِّی لَموقوفٌ مع معاویة لِلحساب.“

 قال الذهبی فی ترجمة أصبغ الشیبانی: ”خبرٌ منکرٌ أَخرجه ابنُ‌الجوزی فی الواهیات.“» ـ الخ.