
مطلع انوار ج6
مباحث روایی تفسیری
جلد ششم از موسوعۀ گرانسنگ «مطلع انوار» اثر حضرت علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس سرّه، تحقیقات، یادداشتها و برداشتهای مؤلف از آثار مختلف، در موضوعِ «درایت الحدیث» و «علوم قرآن و تفسیر» میباشد که گردآوری چنین مباحثی در کنار هم که برخی مزیّن به تحقیقاتِ عمیق مرحوم مؤلّف است، برای اهل علم و فضل شکافندۀ افقی جدیدی در مبانی تفسیری و حدیثی خواهد بود. اهم مباحث این مجلّد، شاملِ: • ابحاث روایی: مباحثی مبسوط پیرامونِ جعل حدیث، تحقیقی دربارۀ شروح صحیفه سجادیه، اثبات سندیتِ توقیع وارد در ماه رجب و پاسخ به شبهات سندی و محتوایی آن، و همچنین متن برخی اجازه نامهها و ذکر احادیث برگزیده. • ابحاث تفسیری و قرآنی: شامل مباحثی پیرامونِ عدم تحریف قرآن، حجیتِ قرائات قرآنی، جمع آوری قرآن، و همچنین مطالب متنوّع تفسیری.
مطلع انوار ج6
82القرآن مائة و أربعةَ عشر کلُّها کذبٌ.“ [میزان الإعتدال، مجلّد ٣، صفحة ١٨٧؛ أسنی المطالب، صفحة ٢٠، ١١٠؛ اللآلیءُ المصنوعة، مجلّد ٢، صفحة ٣]»
و در صفحه ٢٧٣ گوید:
«[٦٨٥]. ابن زبالة: قال الحافظ أحمد بن صالح: ”کتبت عنه مائة ألفِ حدیثٍ، ثمّ تَبیَّنَ لی أنّه کان یضع الحدیث، فترکتُ حدیثَه.“ (تاریخ بغداد، مجلّد ٤، صفحة ٢٠٠)
[٦٨٦]. ابنشوکر: کان یضَعُ الحدیث بالسَّند. (تاریخ بغداد، مجلّد ١١، صفحة ١٥٢)»
أبوحیّان توحیدی از واضعین حدیث بوده است
و در [الغدیر، جلد ٥] صفحه ٢٧٣ و ٢٧٤ گوید:
«[٦٩٢]. أبوحیّان التَّوحیدیّ: صاحبُ التصانیف، قیل: اسمُه علیّ بن محَمَّد بن العبّاس، نَفاه الوزیرُ المُهَلَّبِی لسوء عقیدته، و کان یَتَفَلسَف؛ بَقِیَ إلی حدود الأربعمائةِ ببلاد فارس.
قال ابنمالی فی کتاب الفَریدة: ”کان أبوحیّان کذّابًا، قلیل الدِّین و الوَرَع، مُجاهرًا بالبُهْت، تعرَّضَ لأُمورٍ جِسام من القَدح فی الشریعة و القول بالتعطیل.“
و قال ابنجَوزیّ: ”کان زندیقًا.“
و قال الذّهبی: ”صاحبُ زَندَقةٍ و انحِلال.“
قال جعفرُ بن یحیی الحَکّاک: قال لی أبونصر السِّجْزِی أنّه سَمِعَ أباسعید المالینی یقول: قرأت الرسالة المنسوبة إلی أبیبکر و عمر مع أبیعبیدة إلی علیٍّ علی أبیحیّان، فقال: ”هذه الرّسالة عَمِلتُها ردًّا علی الروافض، و سَبَبُها أنَّهم کانوا یحضُرون مجلسَ بعض الوزراء ـ یعنی ابنالعَمید ـ فکانوا یَغلونَ فی حال علیٍّ، فعَمِلتُ هذه الرسالة.“
