مطلع انوار ج6

الصِّراط، و أن لا ینسانی من صالح الدُّعاء إنّه ولیّ الإعطاء.

 حرّره الأحقر أبوالحسن الموسویّ الإصفهانیّ

[اجازه‌نامه آخوند خراسانی به جدّ مرحوم علاّمه طهرانی: حضرت آیة الله آقا سیّد ابراهیم طهرانی]

بسم الله الرّحمن الرحیم

 لا یخفی علی إخواننا المؤمنین ـ وفّقهم الله تعالی ـ که نظر به فنون فضل و مراتب علمیّه و عملیّه و ملکات قدسیّه زهد و تقوا و احتیاط جناب مستطاب مکارم‌نصاب، شریعت‌مدار، ملاذ الأنام، سیّد العلماء العظام، و نخبة المشایخ فی الإسلام، آقای آقا سیّد ابراهیم طهرانی ـ دام فضله و تقواه ـ که از قدماء سلسله شریفه و عمری در خدمت و ترویج شریعت ـ علی شارعها آلاف التّحیّة و الصّلاة ـ صرف کرده، در مراتب علمیّه و عملیّه جامع و محل وثوق می‌باشند و عارف به مناهج حق و صراط رهبری و حق‌گزاری هستند. لهذا این خادم شریعت طاهره، جناب مستطاب معظّم‌له [را] در کلیه امور حسبیّه که وظیفه حاکم شرع مطاع است از طرف خود مأذون نمودم.

 إن ‌شاء ‌الله به میزان شرع و رعایت احتیاط در رجوعات إخوان مؤمنین مداخله و تصدّی فرموده، إخوان مؤمنین نیز تصرّفات جناب ایشان را از جانب أحقر نافذ و شرعاً لازم‌الإتّباع بدانند. و السّلام علیه و علی إخواننا المؤمنین.

 من الأحقر محَمَّد کاظم الخراسانی

 عفی الله عنه

راجع به اهمیّت إجازه و روایت حدیث

 در مستدرک جلد ٣، خاتمه، صفحۀ ٣٧٨ و صفحۀ ٣٧٩ گوید:

 «قال العالم الجلیل السیّد جواد ـ صاحب مفتاح الکرامة ـ فی إجازته للعالم