
مطلع انوار ج4
عبادات و ادعیه، اخلاق
جلد چهارم از موسوعۀ گرانسنگ «مطلع انوار» اثر حضرت علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس سرّه، یادداشتهای مؤلف در موضوعِ «عبادات و ادعیه» و «اخلاق» میباشد که اشارات و نکات ارزندۀ آن برای عام و خاص راهگشا خواهد بود. اهم مباحث این مجلّد: • بیان کیفیتِ برخی عبادات و ادعیه که برخی صرفاً یادداشتبردای مؤلف بوده و برخی مزیّن به تحقیقات شخص مؤلف یا دیگر اهل علم و معرفت میباشد. • و همچنین مشتمل است بر مباحث اخلاقی، که معمولاً مستند به آیات و روایات می باشد: همچون بحث از علم و حلم، عقل، توبه، عدالت، اخلاص، محبت، توکّل و رضا، آداب معاشرت؛ و دیگر ابحاث اخلاقی.
مطلع انوار ج4
98و این دعا از أمیرالمؤمنین علیه السّلام است.
٧ـ «اللهُمَّ أنتَ ثِقَتی فی کلِّ کُربةٍ، و أنتَ رَجائی فی کُلِّ شِدَّةٍ، و أنتَ لی فی أمرٍ نَزَل بی ثِقَةٌ و عُدَّةٌ؛ کَم مِن کَربٍ یَضعُفُ فیه الفُؤادُ، و تَقِلُّ فیه الحیلَةُ، و تَعَیُّ1 فیه الاُمورُ، و یخذُلُ فیه البَعیدُ و القَریبُ و الصَّدیقُ، و یَشمَتُ فیهِ العَدُوُّ، و أنزَلتُهُ بِکَ و شَکوتُهُ إلیک راغِبًا إلیکَ فیه عمَّن سِواک فَفَرَّجتَهُ و کَشَفتَه و کَفَیتَه [کفیتنیه]؛ فَأنتَ وَلیُّ کلِّ نِعمةٍ و صاحبُ کُلِّ حاجةٍ و مُنتهَی کلِّ رَغبةٍ، فَلَک الحمدُ کثیرًا و لَکَ المَنُّ فاضِلًا، بِنعمَتک تَتِمُّ الصالحاتُ، یا معروفًا بالمعروفِ معروفٌ، یا مَن هو بِالمعروف موصوفٌ، أنِلْنی من معروفک معروفًا تُغنِنی به عن معروفِ مَن سِواک، بِرحمتک یا أرحَمَ الرّاحمینَ.»2
٨ـ «إلهی کَیفَ أدعوکَ و قَد عَصَیتُک و کَیفَ لا أدعوک و قَد عَرَفتُکُ، حُبُّکَ فی
- ـ عَیَّ یَعَیُّ و عَیِیَ یَعیَی عیًّا و عَیاءًا بأمرِهِ و عَن أمرِه: عَجَز عنه و لم یُطِقْ إحکامَه أو لم یَهتَدِ لِوَجهِ مراده.
- ـ [این دعا را در أمالی شیخ طوسی، طبع نجف، ج ١، ص ٣٣ با اسناد متّصل خود از ریّان بن صَلت روایت کرده است که: «قال: سمعت الرّضا علیّ بن موسی علیه السّلام یدعو بکلماتٍ فَحفِظتُها عَنه فما دَعوتُ بها فی شِدَّةٍ إلّا فَرَّج اللهُ عنّی و هی هذه: اللهُمَّ انت ثقتی» ـ الخ.
و صدر این دعا همان دعائی است که حضرت سیّدالشّهداء علیه السّلام در روز عاشورا دست به دعا بلند نموده و دعا نمودند تا آنجا که عرض میکند: «و منتهی کلِّ رَغبةٍ»؛ و در ناسخ التواریخ در جلد آن حضرت در وقایع روز عاشورا ذکر کرده است.
و این دعا را تا «وَ لَک المَنُّ فاضِلًا» با مختصر اختلافی در لفظ از حضرت صادق علیه السّلام در کتاب باقیات الصالحات، مرحوم قمی (ره) در حاشیه مفاتیح، در ص ٣٨١، آورده است.
و نیز تا همین موضع آن را در کتاب مُهَجُ الدّعوات، ص ٩٧، از حضرت رسول الله صلّی الله علیه و آله آورده است که آن را در روز بدر قرائت نمودهاند. و در ص ٢٦٩، از حضرت صادق علیه السّلام، و تا آخر دعا را در ص ٢٧٠ از حضرت رضا علیهما السّلام روایت میکند. (محقّق)]
