
مطلع انوار ج4
عبادات و ادعیه، اخلاق
جلد چهارم از موسوعۀ گرانسنگ «مطلع انوار» اثر حضرت علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس سرّه، یادداشتهای مؤلف در موضوعِ «عبادات و ادعیه» و «اخلاق» میباشد که اشارات و نکات ارزندۀ آن برای عام و خاص راهگشا خواهد بود. اهم مباحث این مجلّد: • بیان کیفیتِ برخی عبادات و ادعیه که برخی صرفاً یادداشتبردای مؤلف بوده و برخی مزیّن به تحقیقات شخص مؤلف یا دیگر اهل علم و معرفت میباشد. • و همچنین مشتمل است بر مباحث اخلاقی، که معمولاً مستند به آیات و روایات می باشد: همچون بحث از علم و حلم، عقل، توبه، عدالت، اخلاص، محبت، توکّل و رضا، آداب معاشرت؛ و دیگر ابحاث اخلاقی.
مطلع انوار ج4
97تُبَلِّغُنا بِهِ رِضوانَکَ، و مِنَ الیَقینِ ما یَهونُ عَلَینا بِهِ مُصیباتُ الدُّنیا؛ اللهُمَّ أمْتِعنا بِأسماعِنا و أبصارِنا و قُوَّتِنا ما أحیَیتَنا، و اجْعَلهُ الوارِثَ مِنّا، و اجْعَل ثارَنا عَلی مَن ظَلَمَنا، و انْصُرنا عَلی مَن عادانا، و لا تَجعَلْ مُصیبَتَنا فی دینِنا، و لا تَجعَلِ الدُّنیا أکبَرَ هَمِّنا و لا مَبلَغَ عِلمِنا، و لا تُسَلِّطْ علَینا مَن لا یَرحَمُنا؛ بِرَحمَتکَ یا أرحَمَ الرّاحِمینَ.»1
و این دعایی است که حضرت رسول أکرم صلّی الله علیه و آله و سلّم در شب نیمۀ شعبان میخواندهاند و در اعمال آن شب در مفاتیح الجنان مذکور است.
٥ـ «أللهُمَّ إنَّک آنَسُ الآنِسینَ لأولیائِکَ و أحضَرُهُم بِالکِفایَةِ لِلمُتوکِّلینَ عَلَیک، تُشاهِدُهُم فی سَرائِرِهم و تَطَّلِعُ عَلَیهِم فی ضَمائِرِهم و تَعلَمُ مَبلَغَ بَصائِرِهم، فَأسرارُهُم لَکَ مَکشوفَةٌ، و قُلوبُهُم إلیکَ مَلهوفَةٌ، إن أوحَشَتهُمُ الغُربَةُ آنَسَهُم ذِکرُکَ و إن صُبَّتْ عَلَیهِمُ المَصائبُ لَجَأوا إلَی الإستِجارَةِ بِکَ، عِلمًا بِأنَّ أزِمَّةَ الاُمورِ بِیَدِکَ و مَصادِرَها عن قَضائِکَ؛ اللهُمَّ إن فَهِهتُ عَن مَسألَتی أو عَمیتُ عَن طَلِبَتی فَدُلَّنی عَلَی مَصالِحی و خُذ بِقَلبی إلی مَراشِدی، فَلَیسَ ذلکَ بِبَدعٍ من هِدایاتِکَ و لا بِنُکرٍ مِن کِفایاتکَ؛ اللهُمَّ احْمِلْنی علی عَفوِکَ و لا تَحمِلْنی عَلی عَدلِکَ.»2
و این دعا از دعاهای أمیرالمؤمنین علیه السّلام است.
٦ـ «أللهُمَّ صُن وَجْهی بِالیَسارِ، و لا تَبذُلْ جاهی بالإقْتارِ فَأستَرزِقَ طالِبی رِزقِک و أستَعطِفَ شِرارَ خَلقِکَ و اُبتَلیَ بِحَمدِ مَن أعطانی و اُفتَتَنَ بِذَمِّ مَن مَنَعَنی، و أنتَ مِن وَراءِ ذلِکَ کُلِّهِ وَلِیُّ الإعطاءِ و المَنعِ؛ إنَّکَ عَلی کُلِّ شیءٍ قدیرٌ.»3
- ـ الإقبال، ج ٣، ص ٣٢١.
- ـ نهج البلاغة (عبده)، ج ٢، ص ٢٢١؛ [آخر دعا در مصدر مذکور به این عبارت آمده است: فلیس ذلک بنکر من هدایاتک و لا ببدع من کفایاتک. (محقّق)].
- ـ نهج البلاغة (عبده)، ج ٢، ص ٢١٨.
