اتصال با سرور قطع شد. در حال تلاش مجدد...

امکان برقراری اتصال وجود ندارد.

اتصال توسط سرور رد شد.

این فایل صوتی در حال پخش است
در حال بارگذاری...
00:00:00
تصویر

مطلع انوار ج4

عبادات و ادعیه، اخلاق

142٬628
مطلع انوار

جلد چهارم از موسوعۀ گرانسنگ «مطلع انوار» اثر حضرت علامه آیة‌الله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس سرّه، یادداشتهای مؤلف در موضوعِ «عبادات و ادعیه» و «اخلاق» می‌باشد که  اشارات و نکات ارزندۀ آن برای عام و خاص راه‌گشا خواهد بود. اهم مباحث این مجلّد:  • بیان کیفیتِ برخی عبادات و ادعیه که برخی صرفاً یادداشت‌بردای مؤلف بوده و برخی مزیّن به تحقیقات شخص مؤلف یا دیگر اهل علم و معرفت می‌باشد.   • و همچنین مشتمل است بر مباحث اخلاقی، که معمولاً مستند به آیات و روایات می باشد: همچون بحث از علم و حلم، عقل، توبه، عدالت، اخلاص، محبت، توکّل و رضا، آداب معاشرت؛ و دیگر ابحاث اخلاقی.

سرای جاوید

مطلع انوار ج4

50
  • چهار مرتبه و سوره کوثر سه مرتبه، بعد از نماز سر به سجده نهاده چهل ‌و ‌یک مرتبه بگوید: ﴿وَعَنَتِ ٱلۡوُجُوهُ لِلۡحَيِّ ٱلۡقَيُّومِ وَقَدۡ خَابَ مَنۡ حَمَلَ ظُلۡمٗا﴾1 بعداً سر بردارد و بگوید: ”إلهی کَما دَفعتَ شَرَّ أصحابِ الفیلِ عَنِ الکَعبةِ ادْفَع شَرَّ فُلانٍ عنّا.“»2

  • [وجه ایستادن مردم هنگام برده شدن نام قائم علیه السّلام]

  •  در کتاب دادگستر جهان، صفحه ١٥٧، وارد است نقلاً عن الزام الناصب طبع سال ١٣٥١، صفحه ٨١، که:

  •  «امام رضا علیه السّلام در یکی از مجالس خراسان حضور داشت، کلمۀ قائم مذکور شد پس آن‌جناب ایستاد و دست مبارکش را بر سر نهاد و فرمود: اللهُمَّ عَجِّلْ فَرَجَه و سَهِّل مَخرَجَه.»3

  •  أقول: در الغدیر جلد ٢، صفحه ٣٦١، از کتاب مشکاة الأنوار تألیف شیخ محمّد بن عبدالجبّار بحرانی، و از کتاب مؤجِّجُ الأحزان تألیف شیخ عبدالرّضا أوالی بحرانی حکایت کرده است که:

  •  «رُوِیَ انّه لمّا قرأ دِعبِل قَصیدَتَه علَی الرّضا علیه السّلام و ذَکَر الحجّةَ عَجَّلَ الله تعالی فرجَه بقوله:

  • فَلَولا الَّذِی أرجُوهُ فی الیَومِ أو غَدٍ***تَقَطَّعَ نَفـسِی إثرَهُم حَسـَراتی
  • خروجُ إمامٍ لا مَحالةَ خارجٌ***یقوم عَلَی اسْمِ الله و البَرَکاتِ
  •  وَضَعَ الرضا علیه السّلام یَدَه علَی رأسه، و تَواضعَ قائمًا، و دَعی له بالفَرَج. 

  •  

    1. ـ سوره طه (٢٠) آیه ١١١.
    2. ـ جنگ ٥، ص ٧٩.
    3. ـ الزام الناصب، ج ١، ص ٢٤٦.
/