
مطلع انوار ج4
عبادات و ادعیه، اخلاق
جلد چهارم از موسوعۀ گرانسنگ «مطلع انوار» اثر حضرت علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس سرّه، یادداشتهای مؤلف در موضوعِ «عبادات و ادعیه» و «اخلاق» میباشد که اشارات و نکات ارزندۀ آن برای عام و خاص راهگشا خواهد بود. اهم مباحث این مجلّد: • بیان کیفیتِ برخی عبادات و ادعیه که برخی صرفاً یادداشتبردای مؤلف بوده و برخی مزیّن به تحقیقات شخص مؤلف یا دیگر اهل علم و معرفت میباشد. • و همچنین مشتمل است بر مباحث اخلاقی، که معمولاً مستند به آیات و روایات می باشد: همچون بحث از علم و حلم، عقل، توبه، عدالت، اخلاص، محبت، توکّل و رضا، آداب معاشرت؛ و دیگر ابحاث اخلاقی.
مطلع انوار ج4
208و قد ذَکَر فی هذا الباب أیضًا فی تفسیر آیة تطهیر أهل البیت علیهم السّلام ما لایجوز أن یُحکَی بل یجب أن یُطوَی و لایُروَی.»1
بسیاری از مطالب محیی الدّین صحیح میباشد و فیض کاشانی براساس اصول شیعه بر آن اشکال دارد
«و أمّا الثّانی: فهو ما قاله فی الباب السّابع و الثّلاثین و ثلاث مائة، بعد أن ذکر فضلَ نبیّنا صلّی الله علیه و آله و سلّم علی سایر الأنبیاء:
أنّ سایرَ الأنبیاء علیهم السّلام کانوا خلفاءَه، و إن تقدَّموا علیه ظاهرًا فإنَّه کان مقدَّمًا علیهم وجودًا. قال: فکان من فضل هذه الاُمّة أن أنزلها مَنزلَةَ خُلَفائِه فی العالم قبلَ ظهوره؛ إذ کان أعطاهم التَّشریع فأعطَی هذه الأمَّة التَّشریع فلَحِقوا بمقامات الأنبیاء فی ذلک، و جَعَلَهم ورثةً لهم لتقدُّمِهم علیهم فإنّ المتأخِّر یَرِثُ المتقدّمَ بالضَّرورة؛ فیَدعون علی بصیرةٍ. ثمّ ذَکَرَ: أنّ للمُخطئ منهم أجرًا واحدًا و للمُصیب أجرَین.2
و کأنّه أراد بالّذین أعطاهم التَّشریعَ فلَحِقوا بمقامات الأنبیاء مشاهیرَ الصَّحابة کأبیبکر و عمر و معاذ و أشباهِهِم، ثمّ مَن کان بعدَهم کالحسن البصریّ و سُفیانِ الثّوری و نظرائِهِما، ثمّ أئمَّتَهم الأربعة و أمثالَهم، ثمّ نفسَه و من کان قریبًا منه فی المعرفة؛ کما یُشعر به بعضُ کلماته فی فتوحاته و تجویزه علیهم الخطاء.
و قال فی الباب الثّامن عشر و ثلاث مائة ما هو نصٌّ علی نقیضِ ما قاله هنا، فإنّه قال فیه:
- ـ الفتوحات المکّیة، (٤ جلدی)، ج ١، ص ١٩٥ الی ١٩٩.
- ـ همان مصدر، ج ٣، ص ١٤٢.
