
مطلع انوار ج4
عبادات و ادعیه، اخلاق
جلد چهارم از موسوعۀ گرانسنگ «مطلع انوار» اثر حضرت علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس سرّه، یادداشتهای مؤلف در موضوعِ «عبادات و ادعیه» و «اخلاق» میباشد که اشارات و نکات ارزندۀ آن برای عام و خاص راهگشا خواهد بود. اهم مباحث این مجلّد: • بیان کیفیتِ برخی عبادات و ادعیه که برخی صرفاً یادداشتبردای مؤلف بوده و برخی مزیّن به تحقیقات شخص مؤلف یا دیگر اهل علم و معرفت میباشد. • و همچنین مشتمل است بر مباحث اخلاقی، که معمولاً مستند به آیات و روایات می باشد: همچون بحث از علم و حلم، عقل، توبه، عدالت، اخلاص، محبت، توکّل و رضا، آداب معاشرت؛ و دیگر ابحاث اخلاقی.
مطلع انوار ج4
181راجع به آنکه بر علماء واجب است حقایق را برای مردم بیان کنند
سورۀ آل عمران (٣) آیه ١٨٧:
﴿وَإِذۡ أَخَذَ ٱللَهُ مِيثَٰقَ ٱلَّذِينَ أُوتُواْ ٱلۡكِتَٰبَ لَتُبَيِّنُنَّهُۥ لِلنَّاسِ وَلَا تَكۡتُمُونَهُۥ فَنَبَذُوهُ وَرَآءَ ظُهُورِهِمۡ وَٱشۡتَرَوۡاْ بِهِۦ ثَمَنٗا قَلِيلٗا فَبِئۡسَ مَا يَشۡتَرُونَ﴾.1
[أَجرَؤُکُم عَلَی الفُتیَا أجرَؤُکُم عَلَی جَرَاثِیمِ جَهَنّم]
ماوردی در کتاب الأحکامُ السّلطانیّه و الولایاتُ الدینیّه، صفحه ١٨٨ گوید:
«و قد جاء الأثر بأَنّ: ”أَجرَؤُکُم عَلَی الفُتیَا أجرَؤُکُم عَلَی جَرَاثِیمِ جَهَنَّمَ.“»2
[مصاحب و ملازم با اولیاء بودن دلیل بر بزرگی شخص نیست]
آیة الله حاج شیخ محمّد حسن مظفر در قسمت اوّل از جلد سوّم کتاب دلائل الصدق، در صفحه ٢١٠ گوید:
«و أقول: إثبات الصُّحبَةِ لمعاویةَ غیر نافعةٍ له؛ إذ کم مِن صاحبِ النبی صلّی الله علیه و آله منافقٌ، بل رُبّ خاصةٍ له فی الظاهر و هو أفسقُ فاسقٍ.
رَوَی البخاریّ عن النبی صلّی الله علیه و آله قال: ”ما بعَثَ الله من نبیّ و لا استخلَفَ مِن خلیفة إلّا کانت له بِطانتان: بطانةٌ3 تأمره بالمعروف و تحُضُّه علیه، و
- ـ همان مصدر، ص ٤٠ و ٤١.
- ـ جنگ ١٨، ص ١٠٤.
- ـ [ لسان العرب: «البطانة: الدُّخلاء الذین ینبسط إلیهم و یستبطنون، یقال: فلان بطانةٌ لفلان ای مداخلٌ له مؤانس؛ و المعنی أنّ المؤمنین نهوا ان یتخذوا المنافقین خاصّتهم و ان یُفضوا إلیهم أسرارهم.» (محقّق)]
