
مطلع انوار ج4
عبادات و ادعیه، اخلاق
جلد چهارم از موسوعۀ گرانسنگ «مطلع انوار» اثر حضرت علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس سرّه، یادداشتهای مؤلف در موضوعِ «عبادات و ادعیه» و «اخلاق» میباشد که اشارات و نکات ارزندۀ آن برای عام و خاص راهگشا خواهد بود. اهم مباحث این مجلّد: • بیان کیفیتِ برخی عبادات و ادعیه که برخی صرفاً یادداشتبردای مؤلف بوده و برخی مزیّن به تحقیقات شخص مؤلف یا دیگر اهل علم و معرفت میباشد. • و همچنین مشتمل است بر مباحث اخلاقی، که معمولاً مستند به آیات و روایات می باشد: همچون بحث از علم و حلم، عقل، توبه، عدالت، اخلاص، محبت، توکّل و رضا، آداب معاشرت؛ و دیگر ابحاث اخلاقی.
مطلع انوار ج4
169أشرفَ المعلومات یکونُ ذلک العلمُ أشرفَ العلومِ، أشرفُ العلوم العلمُ الإلهی لأنّه معلومُه ـ و هُو الله ـ أشرفُ الموجودات1.2
[٦] راجع به علم بیعمل در ذیل آیۀ شریفۀ: ﴿أَتَأۡمُرُونَ ٱلنَّاسَ بِٱلۡبِرِّ وَتَنسَوۡنَ أَنفُسَكُمۡ وَأَنتُمۡ تَتۡلُونَ ٱلۡكِتَٰبَ أَفَلَا تَعۡقِلُونَ﴾،3 فی تفسیر الصافی و فی المصباح الشریعة عن الصّادِقِ علیه السّلام:
«مَن لَم یَنسَلِخ عَن هَواجِسِهِ و لَم یَتَخَلَّص مِن آفاتِ نَفسِهِ و شَهَواتِها و لَم یَهزِم الشَّیطانَ و لَم یَدخُلْ فی کَنَفِ اللهِ و أمانِ عِصمَتِهِ، لا یَصلُحُ لَهُ الأمرُ بِالمَعروفِ و النَّهیُ عَنِ المُنکَرِ؛ لِأنَّهُ إذا لَم یَکُن بِهَذِهِ الصِّفَةِ فَکُلَّما أظهَرَ أمرًا کانَ حُجَّةً عَلَیهِ و لا یَنتَفِعُ النّاسُ بِهِ. قالَ اللهُ تعالی: ﴿أَتَأۡمُرُونَ ٱلنَّاسَ بِٱلۡبِرِّ وَتَنسَوۡنَ أَنفُسَكُمۡ﴾؛4 و یُقالُ لَهُ: یا خائِنُ أتُطالِبُ خَلقِی بِما خُنتَ بِهِ نَفسَکَ و أرخَیتَ عَنهُ عِنانَک!»5
[٧] و فى المَجمع عن أنَسِ بنِ مَالِک قالَ: قالَ رَسولُ اللهِ صلّی الله علیه و آله:
«مَرَرتُ لَیلَةَ أُسرِیَ بِی عَلَی أُناسٍ تُقرَضُ شِفاهُهُم بِمَقارِیضَ مِن نارٍ، فَقُلتُ: مَن هَؤُلاءِ یا جَبرَئِیلُ؟ فَقالَ: هَؤلاءِ خُطَباءُ مِن أهلِ الدُّنیا مِمَّن کانوا یأمُرونَ النّاسَ
- ـ [جهت اطلاع بیشتر دربارۀ این مطلب به بحارالأنوار، ج ٤١، ص ١٣٩؛ شرح نهج البلاغة ابن ابیالحدید، ج ١، ص ١٥؛ جامع الأسرار، ص ٦٨؛ الفتوحات المکّیة، (٤ جلدی)، ج ٢، ص ١٨٧؛ المحجّة البیضاء، ج ١، ص ١١٥ و ١١٦؛ احیاء العلوم، ج ١، ص ٨٧ مراجعه شود. (محقّق)]
- ـ جنگ ٥، ص ١١٢.
- ـ سوره البقرة (٢) آیه ٤٤.
- ـ سوره البقرة (٢) صدر آیه ٤٤.
- ـ تفسیر الصافی، ج١، ص ١٢٥؛ مصباح الشّریعة، ص ١٨.
