
مطلع انوار ج4
عبادات و ادعیه، اخلاق
جلد چهارم از موسوعۀ گرانسنگ «مطلع انوار» اثر حضرت علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس سرّه، یادداشتهای مؤلف در موضوعِ «عبادات و ادعیه» و «اخلاق» میباشد که اشارات و نکات ارزندۀ آن برای عام و خاص راهگشا خواهد بود. اهم مباحث این مجلّد: • بیان کیفیتِ برخی عبادات و ادعیه که برخی صرفاً یادداشتبردای مؤلف بوده و برخی مزیّن به تحقیقات شخص مؤلف یا دیگر اهل علم و معرفت میباشد. • و همچنین مشتمل است بر مباحث اخلاقی، که معمولاً مستند به آیات و روایات می باشد: همچون بحث از علم و حلم، عقل، توبه، عدالت، اخلاص، محبت، توکّل و رضا، آداب معاشرت؛ و دیگر ابحاث اخلاقی.
مطلع انوار ج4
164یا کُمَیلُ! هَلَکَ خُزّانُ الأَموالِ و هُم أَحیاءٌ، و العُلَماءُ باقونَ ما بَقِیَ الدَّهرُ؛ أَعیانُهُم مَفقودَةٌ و أَمثالُهُم فی القُلوبِ مَوجودَةٌ.
هَا! إنّ هٰهُنا لَعِلمًا جَمًّا [و أَشارَ بیَدِهِ إِلی صَدرِهِ] لَو أَصَبتُ لَهُ حَمَلَةً! بَلَی أَصَبتُ لَقِنًا غَیرَ مَأمونٍ علَیهِ، مُستَعمِلًا آلَةَ الدّینِ لِلدّنیا و مُستَظهِرًا بنِعَمِ اللهِ علَی عِبادِه و بحُجَجِه علَی أَولِیائهِ؛ أَو مُنقادًا لِحَمَلَةِ الحَقِّ لا بَصیرَةَ لَهُ فی أَحنائهِ، یَنقَدِحُ الشّکُّ فی قَلبِه لأوّلِ عارِضٍ مِن شُبهَةٍ؛ أَلا لَا ذا و لَا ذاکَ! أَو مَنهومًا باللَّذَّةِ، سَلِسَ القیادِ لِلشَّهوَةِ؛ أَو مُغرَمًا بِالجَمعِ و الادِّخارِ؛ لَیسا مِن رُعاةِ الدّینِ فی شَیءٍ. أَقرَبُ شَیءٍ شَبَهًا بِهِما الأَنعامُ السّائمَةُ. کَذلِکَ یَموتُ العِلمُ بِمَوتِ حامِلیهِ.
اللهُمَّ بلَی، لا تَخلُو الأَرضُ مِن قائمٍ لِلّهِ بحُجَّةٍ، إِمّا ظاهِرًا مَشهورًا و إِمّا خائفًا مَغمورًا؛ لِئَلّا تَبطُلَ حُجَجُ اللهِ و بَیِّناتُهُ. و کَم ذا و أَینَ أولَئِکَ؟!
أولَئِکَ و اللهِ الأقَلّونَ عَدَدًا و الأعظَمونَ عِندَ اللهِ قَدرًا! یَحفَظُ اللهُ بِهِم حُجَجَهُ و بَیِّناتِه حَتّی یُودِعوها نُظَراءَهُم و یَزرَعوها فی قُلوبِ أَشباهِهِم.
هَجَمَ بِهِمُ العِلمُ علَی حَقیقَةِ البَصیرَةِ، و باشَروا رُوحَ الیَقینِ، و استَلانوا ما استَوعَرَهُ المُترَفونَ، و أَنِسوا بِما استَوحَشَ مِنهُ الجاهِلونَ، و صَحِبوا الدّنیا بِأَبدانٍ أرواحُها مُعلّقَةٌ بِالمَحَلِّ الأعلَی.
اُولَئکَ خُلَفاءُ اللهِ فی أرضِه و الدُّعاةُ إِلی دینِه. آهِ آهِ شَوقًا إلی رُؤیَتِهِم! انصَرِفْ إِذا شِئتَ.“»1 ـ انتهی کلامه علیه السّلام2.3
- ـ نهج البلاغة(عبده)، ج ٤، ص ٣٥؛ بحارالأنوار، ج ١، ص ١٨٩؛ شرح نهج البلاغة، ج ١٨، ص ٣٤٦.
- ـ [ترجمۀ این حدیث شریف در کتاب ولایت فقیه در حکومت اسلام، ج ١، ص ٢٦٨ به طور کامل آمده است. (محقّق)]
- ـ جنگ ١، ص ١٢٦ و ص ١٢٧.
