اتصال با سرور قطع شد. در حال تلاش مجدد...

امکان برقراری اتصال وجود ندارد.

اتصال توسط سرور رد شد.

این فایل صوتی در حال پخش است
در حال بارگذاری...
00:00:00
تصویر

مطلع انوار ج4

عبادات و ادعیه، اخلاق

142٬628
مطلع انوار

جلد چهارم از موسوعۀ گرانسنگ «مطلع انوار» اثر حضرت علامه آیة‌الله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس سرّه، یادداشتهای مؤلف در موضوعِ «عبادات و ادعیه» و «اخلاق» می‌باشد که  اشارات و نکات ارزندۀ آن برای عام و خاص راه‌گشا خواهد بود. اهم مباحث این مجلّد:  • بیان کیفیتِ برخی عبادات و ادعیه که برخی صرفاً یادداشت‌بردای مؤلف بوده و برخی مزیّن به تحقیقات شخص مؤلف یا دیگر اهل علم و معرفت می‌باشد.   • و همچنین مشتمل است بر مباحث اخلاقی، که معمولاً مستند به آیات و روایات می باشد: همچون بحث از علم و حلم، عقل، توبه، عدالت، اخلاص، محبت، توکّل و رضا، آداب معاشرت؛ و دیگر ابحاث اخلاقی.

سرای جاوید

مطلع انوار ج4

154
  • لَما زَجَرَنی عَنِ الاختِلافِ إلیه و الأخذِ عَنهُ. فدَخَلتُ مَسجِدَ الرّسولِ صلّی الله علَیهِ و آلهِ و سَلَّمتُ علَیهِ، ثُمّ رَجَعتُ مِن الغَدِ إلی الرَّوضَةِ و صَلَّیتُ فیها رَکعَتَینِ و قُلتُ: أسألُکَ یا اللهُ یا اللهُ! أن تَعطِفَ علَیَّ قَلبَ جَعفَرٍ و تَرزُقَنِی مِن عِلمِه ما أهتَدِی بِه إلی صِراطِکَ المُستَقیمِ.

  •  و رَجَعتُ إلی دارِی مُغتَمًّا، و لَم أختَلِفْ إلی مالِکِ بنِ أنَسٍ لِما أُشرِبَ قَلبی مِن حُبِّ جَعفَرٍ، فَما خَرَجتُ مِن دارِی إلّا إلی الصّلَاةِ المَکتوبَةِ حَتّی عِیلَ صَبرِی، فلَمّا ضاقَ صَدرِی تَنَعّلتُ و تَرَدّیتُ و قَصَدتُ جَعفَرًا، و کانَ بَعدَ ما صَلّیتُ العَصرَ.

  •  فلَمّا حَضَرتُ بابَ دارِهِ اسْتَأذَنتُ علَیهِ، فخَرَجَ خادِمٌ لَه فَقالَ: ما حاجَتُکَ؟ فقُلتُ: السّلامُ علَی الشّریفِ، فَقالَ: هُوَ قائمٌ فی مُصَلّاهُ. فجَلَستُ بحِذاءِ بابِه، فَما لَبِثتُ إلّا یَسیرًا إذ خَرَجَ خادِمٌ فَقالَ: ادْخُل علَی بَرَکَةِ اللهِ!

  •  فدَخَلتُ فسَلّمتُ علَیهِ، فرَدَّ علَیّ السّلامَ فَقالَ: ”اجلِسْ غَفَرَ اللهُ لَکَ!“

  •  فجَلَستُ فَأطرَقَ مَلیًّا ثُمّ رَفَعَ رَأسَهُ فَقالَ: ”أبو مَن؟“

  •  قُلتُ: أبوعَبدِاللهِ.

  •  قالَ: ”ثَبَّتَ اللهُ کُنیَتَکَ و وَفَّقَکَ یا أباعَبدِاللهِ! ما مَسألَتُکَ؟“

  •  فقُلتُ فی نَفسِی: لَو لَم یَکُن لی فی زیارَتِه و التّسلیمِ علَیهِ غَیرُ هَذا الدُّعاءِ لَکانَ کَثیرًا.

  •  ثُمّ رَفَعَ رَأسَهُ فَقالَ: ”ما مَسألَتُکَ؟“

  •  قُلتُ: سَألتُ اللهَ أن یَعطِفَ علَیَّ قَلبَکَ، و یَرزُقَنی مِن عِلمِکَ؛ و أرجو أنّ اللهَ تَعالَی أجابَنی فی الشّریفِ ما سَألتُهُ.

  •  فَقالَ: ”یا أباعَبدِاللهِ! لَیسَ العِلمُ بِالتَّعَلُّمِ، إنّما هُوَ نورٌ یَقَع فی قَلبِ مَن یُریدُ اللهُ تَبارَکَ و تَعالَی أن یَهدِیَهُ؛ فَإن أرَدتَ العِلمَ فَاطلُب أوّلًا فی نَفسِکَ حَقیقَةَ العُبودیّةِ، و

  •  

/ 12