مطلع انوار ج4

و لا تَعجِیلَ ما أخَّرتَ، و لا نَکرَهَ ما أحبَبتَ و لا نَتَخَیَّرَ ما کَرِهتَ‌.»¹ ـ الدعاء.²

[ما علِمتَ الحیاة‌َ خیرًا لی فأحیِنی و تَوفَّنی إذا علِمتَ الوفاة‌َ خیرًا لی]

 در مفاتیح الجنان صفحه ٣٥١ و ٣٥٢؛ در کتاب الباقیات الصالحات [فصل چهارم: در ذکر بعض دعاهای وارده پیش از نماز و بعد از نماز] وارد است که حضرت امام محمّد تقی علیه السّلام فرمود:

چون حضرت رسول اکرم صلّی الله علیه و آله فارغ می‌شد از نماز، می‌گفت: «أللهُمَّ اغْفِرْ لِی ما قَدَّمتُ و ما أخَّرتُ، و ما أَسرَرتُ و ما أعلَنتُ، و إسرافِی عَلَی نَفسِی، و ما أنتَ أعلَمُ بِهِ مِنِّی؛ اللهُمَّ أنتَ المُقَدِّمُ و [أنتَ] المُؤَخِّرُ، لا إلَهَ إلّا أنتَ؛ بِعِلمِکَ الغَیبَ و بِقُدرَتِکَ عَلَی الخَلقِ أجمَعِینَ ما عَلِمتَ الحَیَاةَ خَیرًا لِی فَأحیِنِی، و تَوفَّنِی إذَا عَلِمتَ الوفَاةَ خَیرًا لِی.»‌³ ـ الدعاء.

 و ما روایاتی را در این زمینه در تعلیقۀ صفحات روح مجرّد صفحه ٩٨ و در اصل آن، صفحه ٣١٣ تا ٣١٧ [و تعلیقه صفحات ٢١٥ الی ٢١٧] ذکر نموده‌ایم.⁴

[فرازی از صحیفه سجّادیه راجع به رؤیت هلال]

 در صحیفه در ضمن [دعای] ٤٣، راجع به رؤیت هلال فرماید:

 «سُبحَانَهُ ما أَعجَبَ ما دَبَّرَ فی أمرِکَ، و ألطَفَ ما صَنَعَ فی شَأنِکَ، جَعَلَکَ مِفتَاحَ شَهرٍ حَادِثٍ لِأمرٍ حَادِث‌.»⁵