امام شناسی ج4
جلد چهارم از مجموعۀ «امام شناسی» از آثار نفیسِ علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس الله سرّه بوده که پیرامون «وراثت در ولایت» و «فضایل امیرالمؤمنین علیهالسلام» در قالب بحثهای تفسیری و فقه الحدیث، و ابحاث فلسفی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. مهمترین مباحث مندرج در این مجلّد: • امام وارث جنبههای روحی و علمیِ پیامبران، و وارث همۀ علوم قرآن است • امیرالمؤمنین وارث جمیع کمالاتِ پیامبر اکرم به جز نبوّت میباشد • امیرالمؤمنین وجود باقیۀ رسول خدا است • ابتلائات و امتحانات عجیب امیرالمؤمنین علیهالسلام • نقش امام تنها حفظ نظام اجتماع نیست، بلکه حفظ ربط تکوینی بین خدا و خلق است • هیچگاه زمین از حجّت خدا خالی نیست • مقصود از «عالم به کتاب» در آیۀ قرآن، امیرالمؤمنین علیهالسلام است • مراد از «هادی» در آیۀ «لکلِ قومٍ هادٍ» امیرالمؤمنین علیهالسلام است
مرتب سازی:
امام شناسی ج4
86شنوای نجوا و درد دل پنهانی او نیست.
٣٨ ـ چگونه معصیت كاران از بلوای گناهان بترسند در حالی كه خداوند تو را نجات دهنده و دستگیرنده مبتلایان قرار داده است.
٣٩ ـ برای تو در مراتب كمال و اعتلای معالی و مقامات، درجاتی است كه به كوتاهترین پلّكان آن نمیتوان بالا رفت.
و بعد مفصّلًا قضیّه سقیفه و ربودن خلافت را بیان نموده و شیخین را محاكمه میكند و درجات حضرت زهراء و سفارشات پیغمبر را درباره او و ظلم و ستمی را كه به آن حضرت نمودند خوب شرح میدهد. فجزاه اللَه عن الرّسول و عن أهل بیته خیر الجزاء. و حقّاً سزاوار است كه اشعار او به فارسی شرح و با ذكر شواهد و مصادر استشهادات او به صورت كتابی در دسترس عمومی قرار گیرد.
برخی اشعار در مناقب أمیر المؤمنین
چه خوب شاعر پارسی زبان سروده است:
حقّ را چو به خلق شد جلوهگری *** پوشید علی را به لباس بشری از عالم لا مكان به امكان آورد *** تا بیخبران را دهد از خود خبری و شاعری دیگرچه خوب سروده است:
سِرِّ ولایت آموز مصباح جان برافروز *** رو از علی بیاموز یك شیمه علیّه روی علیّ اعلی اشراق نورِ بالا *** عَنْ وَجْهِهِ تلالا نورٌ مِنَ الهُویَّه سِرِّ هویّت آمد روح مشیّت آمد *** ایجادُ كلِّ شَیءٍ مِن مَبدأ المَشیَّه چون روح جمله اسماست این نكته پای برخاست *** یا واهِبَ العَطایا یا رازقَ البَریَّه چون نیست رَه بذاتش یك شمّه از صفاتش *** الرِّفقُ بِالرَّعِیَّه وَ العَدْلُ فِی القَضِیَّه و ملّای رومی چه خوب و عالی سروده:
رومی نشد از سرّ علی كس آگاه *** زیرا كه نشد كس آگه از سِرّ اله یك ممكن و این همه صفات واجب *** لا حَوْلَ وَ لا قُوَّة إلّا باللَه1 و ادیب فاضل عبد الباقی أفَنْدی چه خوب سروده:
يَا ابَا الاوصياء أنتَ لِطه *** صِهْرَهُ وَ ابْنُ عَمِّهِ وَ أخُوه إنَ لِلَّهِ فی مَعاليكَ سِرّاً *** أكثَرُ العالَمينَ مَا عَلِمُوه أنتَ ثانِی الاباء فی مُنتَهَی *** الدَّورِ وَ آباؤهُ تُعَدُّ بَنُوهُ - در خاتمه جلد اول از طبع میرخانی «مثنوی» ضبط است.