امام شناسی ج4

 و نیز خوارزمی با سند خود از حرب بن عبد الحمید روایت كرده كه سلیمان اعمش برای ما گفت كه منصور دوانیقی در ایّام خلافتش به من گفت: ای سلیمان به من باید بگوئی كه چند حدیث در فضائل علیّ بن أبی‌طالب روایت كرده‌ای؟ گفتم: مقدار اندكی، گفت: وای بر تو، به تو می‌گویم چقدر؟ گفتم: ده هزار حدیث یا هزار حدیث. چون كلمه هزار را از زبان من شنید آن‌را كوچك شمرد و گفت: وای بر تو ای سلیمان همان ده هزار صحیح است كه اوّل گفتی.¹

 و نیز خوارزمی با سند خود از مجاهد از ابن عبّاس روایت كرده كه‌ قَالَ رَسُولُ اللَهِ صَلَّی اللَهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ: لَو أَنَّ الاشْجارَ أَقْلامٌ وَ البَحْرُ مِدادٌ وَ الجِنَّ حُسابٌ وَ الإنسَ كُتّابٌ مَا أحْصَوا فَضائِلَ عَلِیِّ بنِ أبِيطالِب‌². «رسول خدا صلّی اللَه علیه و آله و سلّم فرمود: اگر تمام درختان عالم قلم شود و دریاها مركّب گردد و جنّ حسابگر و تمام افراد انسان نویسنده و كاتب، نمی‌توانند فضائل علیّ بن أبی‌طالب را بشمرند».

 و نیز خوارزمی با سند خود از محمّد بن عُماره از پدرش از جعفر بن محمّد الصّادق از پدرانش از أمیرالمؤمنین از رسول خدا روایت كرده است كه: قالَ رَسولُ اللَهِ صَلَّی اللَهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ لِرَهْطٍ مِنْ أصحَابِهِ: إنَّ اللَهَ تَعالَی جَعَلَ لاخِی عَلِیٍّ فَضائِلَ لَا تُحْصَی كَثْرَة، فَمَنْ ذَكَرَ فَضِيلَة مِن فَضائِلِهِ مُقِرّاً بِهَا غَفَرَ اللَهُ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِن ذَنْبِهِ وَ مَا تَأخَّرَ.

 «حضرت رسول اكرم صلّی اللَه علیه و آله و سلّم به جماعتی از اصحاب خود گفتند: خداوند تعالی برای برادر من علی فضائلی برون از حدّ و شماره قرار داده، هر كس یك فضیلت از فضائل او را ذكر كند و به آن اعتراف و اقرار داشته باشد خداوند تمام گناهان گذشته دور و نزدیك او را می‌آمرزد».

 وَ مَن كَتَبَ فَضيلَة مِن فَضائِلِه لَمْ تَزَلِ الملائِكَة تَسْتَغْفِر لَهُ مَا بَقِیَ لِذَلِكَ الكِتَابِ رَسْمٌ، وَ مَنِ اسْتَمَعَ الَی فَضِيلَة مِن فَضائِلِهِ غَفَرَ اللَهُ لَهُ الذُّنُوبَ التی اكْتَسَبَهَا بِالنَّظَرِ. ثُمَّ قَالَ: النَّظَرُ الیَ عَلِیٍّ عِبَادَة، وَ ذِكْرُهُ عِبادَة، لَا يَقْبَلُ اللَهُ ايمانَ عَبْدٍ إلّا بِمُوالاتِهِ وَ البَراءَة مِنْ اعْدَائِهِ.³

 «و هر كس فضیلتی از فضائل علیّ بن أبی‌طالب را بنویسد دائماً ملائكه برای‌