
امام شناسی ج4
جلد چهارم از مجموعۀ «امام شناسی» از آثار نفیسِ علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس الله سرّه بوده که پیرامون «وراثت در ولایت» و «فضایل امیرالمؤمنین علیهالسلام» در قالب بحثهای تفسیری و فقه الحدیث، و ابحاث فلسفی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. مهمترین مباحث مندرج در این مجلّد: • امام وارث جنبههای روحی و علمیِ پیامبران، و وارث همۀ علوم قرآن است • امیرالمؤمنین وارث جمیع کمالاتِ پیامبر اکرم به جز نبوّت میباشد • امیرالمؤمنین وجود باقیۀ رسول خدا است • ابتلائات و امتحانات عجیب امیرالمؤمنین علیهالسلام • نقش امام تنها حفظ نظام اجتماع نیست، بلکه حفظ ربط تکوینی بین خدا و خلق است • هیچگاه زمین از حجّت خدا خالی نیست • مقصود از «عالم به کتاب» در آیۀ قرآن، امیرالمؤمنین علیهالسلام است • مراد از «هادی» در آیۀ «لکلِ قومٍ هادٍ» امیرالمؤمنین علیهالسلام است
امام شناسی ج4
74افكار مخالفین أبداً مختصر حركتی و تكانی در تو به وجود نیاورد. نسبت به كودكان مانند پدر مهربان، و نسبت به بیوه زنان چون شوهر رئوف و عطوف. بیت المال را به طور تساوی تقسیم كردی، و در رعیّت و توده مردم به عدالت رفتار نمودی، و آتشهای كفر و شرك و ستمگری و بیداد و حق كشی و تجاوز و تجاسر به حقوق را خاموش كردی، و بُتهای ظاهر و باطن را در هم شكستی و ذلیل نمودی، و در مقام بندگی خداوند عزّ و جلّ قیام و اقدام كردی.
و بسیار از این قبیل سخنان گفت و صفات عالیّه آن حضرت را بیانكرد، و ناگهان ناپدید شد، مردم كه التفات كردند كسی را ندیدند و از حضرت امام حسن علیه السّلام سؤال كردند؟ فرمود: آن مرد پیر خضر پیغمبر علیه السّلام بود».
علّامه مجلسی این بیانات خضر را با مخصتر اختلافی در لفظ ولی مفصّلتر در بحار آورده و از «كمال الدّین و تمام النّعمة» صدوق روایت كرده است.1
و محدّث قمّی گوید: این روایت به سندهای معتبر از كلینی و صدوق و دیگران روایت شده و من در كتاب «هَدیّه» در باب زیارات آن حضرت ذكر كردهام، چون كلمات خضر به منزله زیارت أمیرالمؤمنین است.2
و حقیر گوید: الحقّ این عبارات خضر جامع مقامات معنوی و روحی أمیرالمؤمنین است، و سزاوار است در كتاب مستقلّی مفصّلًا و مشروحاً شرح شود.
كتاب فضل تو را آب بحر كافی نیست *** كه تر كنم سرانگشت و صفحه بشمارم فضائل أمیرالمؤمنین از شمار بیرون است
از موفّق بن احمد خوارزمی با اسناد خود از محمّد بن منصور نقل است كه او میگفت: از احمد بن حنبل شنیدم كه میگفت: آن مقداری كه از فضائل و مناقب درباره علیّ بن أبیطالب آمده است راجع به هیچ یك از اصحاب وارد نشده است. و احمد بن حنبل میگفت: مردی به ابن عبّاس گفت: سبحان اللَه چقدر فضائل علیّ بن أبیطالب زیاد است من گمان دارم كه سه هزار منقبت باشد! ابن عبّاس گفت: آیا نمیگوئی كه به سی هزار نزدیكتر است؟3
- «بحار الانوار» ج ٩، ص ٦٧٧.
- «منتهی الآمال» ج ١، ص ١٣٤.
- «ینابیع المودّة» باب: ٤٠، ص ١٢١.
