
امام شناسی ج4
جلد چهارم از مجموعۀ «امام شناسی» از آثار نفیسِ علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس الله سرّه بوده که پیرامون «وراثت در ولایت» و «فضایل امیرالمؤمنین علیهالسلام» در قالب بحثهای تفسیری و فقه الحدیث، و ابحاث فلسفی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. مهمترین مباحث مندرج در این مجلّد: • امام وارث جنبههای روحی و علمیِ پیامبران، و وارث همۀ علوم قرآن است • امیرالمؤمنین وارث جمیع کمالاتِ پیامبر اکرم به جز نبوّت میباشد • امیرالمؤمنین وجود باقیۀ رسول خدا است • ابتلائات و امتحانات عجیب امیرالمؤمنین علیهالسلام • نقش امام تنها حفظ نظام اجتماع نیست، بلکه حفظ ربط تکوینی بین خدا و خلق است • هیچگاه زمین از حجّت خدا خالی نیست • مقصود از «عالم به کتاب» در آیۀ قرآن، امیرالمؤمنین علیهالسلام است • مراد از «هادی» در آیۀ «لکلِ قومٍ هادٍ» امیرالمؤمنین علیهالسلام است
امام شناسی ج4
56٥ ـ رسول خدا و أمیر المؤمنین: فَرمان را برای كشف حقیقت، ارجاع دادند؛ و خداوند علی را اختصاص به چنین مزیّتی و فضیلتی داده است؛ و پیامبر فرمود: به دنبال علی بروید! چون او دعای خالص و مستجابی مینماید.
٦ ـ چون علی علیه السّلام به زمین بقیع آمد، در آنجا دست به دعا برداشت؛ كه ناگهان قبرهائی از افرادی كه آن قبرها هیچ تغییری نكرده بود، همگی به لرزه و تكان در آمد.
٧ ـ (و نزدیك بود كه شكافته گردد و صاحبانش سر از قبرها برآورند) كه آن جمعیّت معاند و كافر به علی گفتند: ای وارث علوم پیامبران! از ما در گذر! و منّت گذار بر ما به گذشت و رضایت از ما! و ما را مورد غفران و آمرزش خود قرار ده!
و سپس ابن شهرآشوب گوید: شفا دادن مریضها و زنده كردن مردگان به دست پیغمبران و اوصیای آنان از فعل خدا بوده است. حضرت عیسی گفت: ﴿وَ أُبْرِئُ الْأَكْمَهَ وَ الْأَبْرَصَ وَ أُحْيِ الْمَوْتى بِإِذْنِ اللَهِ﴾1. و قوله تعالی: ﴿وَ إِذْ تَخْلُقُ مِنَ الطِّينِ كَهَيْئَةِ الطَّيْرِ بِإِذْنِي ... وَ إِذْ تُخْرِجُ الْمَوْتى بِإِذْنِي﴾2. ﴿وَ إِذْ قالَ إِبْراهِيمُ رَبِّ أَرِنِي كَيْفَ تُحْيِ الْمَوْتى قالَ أَ وَ لَمْ تُؤْمِنْ قالَ بَلى وَ لكِنْ لِيَطْمَئِنَّ قَلْبِي قالَ فَخُذْ أَرْبَعَةً مِنَ الطَّيْرِ﴾ ـ الايات3 وَ قَالَ فِی عُزَيْرَ أوْ ارميا: ﴿أَوْ كَالَّذِي مَرَّ عَلى قَرْيَةٍ ـ إلی قوله: قَدِيرٌ﴾4 و كذلك فی قصة بنی اسرائيل: ﴿وَ هُمْ أُلُوفٌ حَذَرَ الْمَوْتِ ثُمَّ أَحْياهُمْ﴾.5
محمّد بن ثابت با اسناد خود از ابن مسعود و فكلی مفسّر با اسناد خود از محمّد بن حنفیّه روایت كردهاند كه: «در شب بدر در بیابان بدر حضرت رسول آب خواستند اصحاب همه از جواب ساكت شدند، حضرت أمیرالمؤمنین علیه السّلام مشك را برداشت و در آن شب تار روانه شد تا به چاه رسید و خود در اندرون چاه رفت، مشك را پر نموده و به دوش گرفت و بالا آورد، همین كه مشك را برداشت كه روانه شود ناگهان تند بادی وزید به طوری كه آبها را ریخت. حضرت دو مرتبه به درون چاه رفته
- سوره آل عمران ٣: قسمتیاز آیه ٤٩.
- سوره مائده ٥: قسمتیاز آیه ١١٠.
- سوره بقره ٢: قسمتیاز آیه ٢٦٠.
- سوره بقره ٤: قسمتیاز آیه ٢٥٩.
- سوره بقره ٢ قسمتیاز آیه ٢٤٣. «مناقب ابن شهرآشوب» ج ١، ص ٤٧٧.
