امام شناسی ج4
جلد چهارم از مجموعۀ «امام شناسی» از آثار نفیسِ علامه آیة‌الله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس الله سرّه بوده که پیرامون «وراثت در ولایت» و «فضایل امیرالمؤمنین علیه‌السلام» در قالب بحثهای تفسیری و فقه الحدیث، و ابحاث فلسفی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. مهم‌ترین مباحث مندرج در این مجلّد: • امام وارث جنبه‌های روحی و علمیِ پیامبران، و وارث همۀ علوم قرآن است • امیرالمؤمنین وارث جمیع کمالاتِ پیامبر اکرم به جز نبوّت می‌باشد • امیرالمؤمنین وجود باقیۀ رسول خدا است • ابتلائات و امتحانات عجیب امیرالمؤمنین علیه‌السلام • نقش امام تنها حفظ نظام اجتماع نیست، بلکه حفظ ربط تکوینی بین خدا و خلق است • هیچ‌گاه زمین از حجّت خدا خالی نیست • مقصود از «عالم به کتاب» در آیۀ قرآن، امیرالمؤمنین علیه‌السلام است • مراد از «هادی» در آیۀ «لکلِ قومٍ هادٍ» امیرالمؤمنین علیه‌السلام است
امام شناسی ج4
55نشان بده. حضرت برخاست و ردای رسول خدا را كه در آن دعا مستجاب می‌شد بر سر و روی خود بست، چون به قبر رسیدیم با پای خود به قبر زد، برادرم از قبر برخاست و می‌گفت: ومیكا به زبان عجمی. حضرت فرمود: مگر تو عرب نیستی و با زبان عرب نمردی، چگونه چنین سخن می‌گوئی؟ عرض كرد: بلی و لیكن بر سنّت فلان فلان مُردیم و زبانهای ما را خدا تغییر داد».1
حمیری گوید:
فَقَالَ لَهُ فَرْمانُ: عِيسَی بنُ مَريم2 *** بِزعْمِكَ يُحيی كُلَّ مَيْتٍ وَ مُقْبَرٍ فَمَ الَّذی اعطيتَ؟ قالَ مُحَمَّدٌ *** لِمِثْلِ الَّذی اعطِيهُ إن شِئتَ فَانظُر إلی مِثْلِ مَا اعطی فَقالُوا لِكُفْرِهِم *** ألا ارنا ما قُلْتَ غَيْرَ مُعَذَّرِ فَقالَ رَسُولُ اللَهِ قُمْ لِوَصِيَّة *** فَقامَ وَ قِدْمَا كانَ غَيْرَ مُقَصِّر وَ رَدّاهُ بِالمَنجابِ وَ اللَهُ خَصَّهُ *** وَ قَالَ اتْبَعُوهُ بِالدُّعاءِ المُبَرَّرِ فَلَمَّا أتَی ظَهْرَ الْبَقِيعِ دَعا *** فَرَجَّتْ قُبُورٌ بِالوَری لَمْ تَغَيَّر فَقَالوا لَهُ: يَا وَارِثَ الْعِلْمِ اعفِنا بِهِ *** وَ مُنَّ عَلَيْنا بِالرِّضَا مِنْكَ وَ اغْفِر3 ١ ـ پس فرمان به رسول اللَه گفت: در گمان و پندار تو این است كه عیسی پسر مریم، هر مرده تازه، و هر مرده در گور گذاشته شده را زنده می‌كرد.
٢ ـ پس بگو ببینم: به تو چه داده شده است؟ محمّد گفت: به مثل آنچه كه به عیسی بن مریم داده شده است؛ اگر می‌خواهی، نگاه كن.
٣ ـ همگی از روی عناد و كفرشان گفتند: بدون هیچ عذری، اینك آنچه را كه گفتی، بما نشان بده.
٤ ـ رسول خدا به وصیّ خود گفت: برخیز، و او برخاست؛ و وصیّ او از قدیم الایّام مطیع بود؛ و در اطاعت اوامر او كوتاهی نمی‌كرد.
- «مناقب ابن شهرآشوب» ج ١، ص ٤٧٦. و «دیوان حمیری» ص ٢٤٢.
- در «دیوان حمیری» ص ٢٤٢ اینطور وارد است: فقال له: قد كان عیسی بن مریم.
- «مناقب ابن شهرآشوب» ج ١، ص ٤٧٧.