امام شناسی ج4

بر پا داشته، و بر كاخ وجود استیلا یافته، و خورشید و ماه را مسخّر و در گردش انداخته، و زمین را گسترده، و كوهها را در آن نصب كرده، و چشمه‌ها و نهرها جاری ساخته، و از هر گونه میوه‌ها ایجاد فرموده، و زمین را به قطعاتی قسمت نموده، و باغهای انگور و خرما و زراعت به گونه‌های مختلف كه با آب واحد همگی سیراب می‌شوند آفریده است، و مردگان را او زنده می‌كند، و عجب است گفتار منكران كه می‌گویند:

 آیا ما بعد از مردن در لباس جدیدی در خواهیم آمد؟، تا می‌رسد به آیه هفتم:

 ﴿وَ يَقُولُ الَّذِينَ كَفَرُوا لَوْ لا أُنْزِلَ عَلَيْهِ آيَةٌ مِنْ رَبِّهِ إِنَّما أَنْتَ مُنْذِرٌ وَ لِكُلِّ قَوْمٍ هادٍ﴾

 «آن كسانی كه كافرند می‌گویند: چرا از طرف پروردگار محمد صلّی اللَه علیه و آله و سلم آیه و علامت آسمانی بر او فرود نمی‌آید. ای پیغمبر تو فقط ترساننده و بیم دهنده‌ای (مردم را از شرك و كفر و عواقب وخیم گناه و اعمال زشت) و برای هر جمعیّت و گروهی هدایت كننده‌ای خدا قرار داده است».

 در اینجا ملاحظه می‌شود كه كفّار قرآن كریم را كه به حقّ نازل و خود آن معجزه است به عنوان معجزه نپذیرفتند و دنبال معجزه دیگر از خوارق عادات می‌گردند، و پیغمبر در جواب می‌گوید: آوردن معجزات دیگر و خارق عادات كه هر كدام از شما بخواهید (و روی میل خود مرا بر آن الزام كنید مانند طلا شدن كوه، یا جاری شدن نهری از طلای ذوب شده، یا تبدیل این باغستان به باغی از جواهر و لؤلؤ، و أمثال آن از مرده زنده كردن، یا فرشته‌ای محسوس و مشهود از آسمان پائین آمدن، و كتاب آسمانی را به دست ملموس و محسوس خود پائین آوردن، گذشته از آنكه بسیاری از آنها غلط و مستلزم جسمیّت خدا و مكان داشتن او در جای معیّن است، این قبیل معجزات همیشه و پیاپی بر خلاف مصالح بشر است. گرچه از همه پیمبران معجزاتی سر می‌زده لیكن نه این‌طور بوده كه به طور مداوم سنّت عالم اسباب را تعطیل كنند و فكر خود را در استخدام آراء و افكار امّت در آورده و دائماً برای خواست آنها دست به معجزه زنند) من برای بیم دادن از شرك و كفر و اعمال زشت آمده‌ام و این است رسالت و مأموریّت من.

 در اینجا باید پیغمبر بفرماید معجزه ابدی و غیر قابل انكار و معجزه علمی من قرآن است كه مردم را از نقطه نظر عقل و علم دعوت می‌كند و به آن تحدّی می‌كند، و علناً