
امام شناسی ج4
جلد چهارم از مجموعۀ «امام شناسی» از آثار نفیسِ علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس الله سرّه بوده که پیرامون «وراثت در ولایت» و «فضایل امیرالمؤمنین علیهالسلام» در قالب بحثهای تفسیری و فقه الحدیث، و ابحاث فلسفی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. مهمترین مباحث مندرج در این مجلّد: • امام وارث جنبههای روحی و علمیِ پیامبران، و وارث همۀ علوم قرآن است • امیرالمؤمنین وارث جمیع کمالاتِ پیامبر اکرم به جز نبوّت میباشد • امیرالمؤمنین وجود باقیۀ رسول خدا است • ابتلائات و امتحانات عجیب امیرالمؤمنین علیهالسلام • نقش امام تنها حفظ نظام اجتماع نیست، بلکه حفظ ربط تکوینی بین خدا و خلق است • هیچگاه زمین از حجّت خدا خالی نیست • مقصود از «عالم به کتاب» در آیۀ قرآن، امیرالمؤمنین علیهالسلام است • مراد از «هادی» در آیۀ «لکلِ قومٍ هادٍ» امیرالمؤمنین علیهالسلام است
امام شناسی ج4
76او استغفار میكنند تا زمانی كه از آن نوشته اثری باقی است، و كسی كه گوش فرا دارد به یك فضیلت از فضائل او میآمرزد خدا تمام گناهانی را كه با استماع و گوش انجام داده است، و كسی كه نظر كند به كتابی كه در آن فضائل علی نوشته شده است خداوند میآمرزد تمام گناهانی را كه با چشم و نظر انجام داده است. و سپس فرمود: نظر كردن به علی عبادت است، و یاد كردن علی عبادت است، خداوند ایمان بنده خود را نمیپذیرد مگر به دوستی او و به برائت و بیزاری از دشمنان او».
و نیز خوارزمی در «مناقب» از سِماك بن حرب، از سعید بن جبیر روایت كرده است، كه او میگفت: قُلْتُ لابنِ عَبّاسٍ ـ رَضِیَ اللَهُ عَنهُما ـ اسالِكَ عَنِ اختِلَافِ النّاس فی عَلیٍّ ـ رَضِیَ اللَهُ عَنهُ ـ قالَ: يَا بنَ جُبَيْرٍ تَسألُنی عَن رَجُلٍ كانَتْ لَهُ ثَلاثَة آلافِ مَنقَبَة فِی لَيْلَة وَاحِدَة وَ هِیَ لَيْلَة القِرْبَة فِی قَليبِ بَدْرٍ، سَلَّمَ عَلَيْهِ ثَلَاثَة آلافٍ مِنَ المَلائكَة مِن عِندِ رَبِّهِمْ، وَ تَسألُنی عَن وَصِیِّ رَسُولِ اللَه صَلَّی اللَهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ صَاحِبِ حَوْضِهِ وَ صَاحِبِ لِوائِهِ فِی المَحْشَرِ. وَالَّذی نَفْسُ عَبْدِ اللَهِ بْنِ العَبَّاسِ بِيَدِهِ لَوْ كَانَت بِحارُ الدُّنيا مِداداً، وَ أشْجَارُها أقْلَاماً، وَ أهْلُها كُتَّاباً فَكَتَبُوا مَناقِبَ عَلِیِّ بنِ أَبِیطالبٍ وَ فَضائِلَهُ مَا أحْصَوهَا1
«سعید بن جبیر میگوید: من از علّت اختلاف عقیده مردم درباره علیّ بن أبیطالب از ابن عبّاس سؤال كردم. در پاسخ گفت: ای فرزند جبیر از من پرسش میكنی درباره كسی كه سه هزار منقبت فقط در یك شب داشت و آن شب شبِ مَشك بود در چاه بدر، بر او سه هزار فرشته از نزد خداوندشان سلام كردند. و از من پرسش میكنی درباره وصیّ رسول خدا صلّی اللَه علیه و آله و سلّم، و صاحب حوض كوثر او، و صاحب پرچم توحید و لوای حمد او در روز بازپسین. سوگند به خدائی كه جان عبد اللَه بن عبّاس در دست قدرت اوست اگر تمام اقیانوسهای دنیا مركّب شوند، و تمام درختهای دنیا قلم گردند، و تمام اهل عالم نویسنده شوند از عهده شمارش فضائل و مناقب علیّ بن أبیطالب بر نخواهند آمد».
و نیز خوارزمی در «مناقب» از أبو طفیل روایت كند كه قالَ بَعضُ الصَّحابَة: لَقَدْ كَانَ لِعَلیٍّ مِنَ السَّوابِقِ مَا لَوْ قُسِّمَت سَابِقَةٍ مِنْها بَيْنَ الناسِ لَوَسِعَتْهُمْ خَيراً2«بعضی از اصحاب رسول خدا گفتهاند: برای علیّ بن أبیطالب سوابقی است كه اگر
- «ینابیع المودّة» باب ٤٠، ص ١٢٣.
- همان.
