
امام شناسی ج4
جلد چهارم از مجموعۀ «امام شناسی» از آثار نفیسِ علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس الله سرّه بوده که پیرامون «وراثت در ولایت» و «فضایل امیرالمؤمنین علیهالسلام» در قالب بحثهای تفسیری و فقه الحدیث، و ابحاث فلسفی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. مهمترین مباحث مندرج در این مجلّد: • امام وارث جنبههای روحی و علمیِ پیامبران، و وارث همۀ علوم قرآن است • امیرالمؤمنین وارث جمیع کمالاتِ پیامبر اکرم به جز نبوّت میباشد • امیرالمؤمنین وجود باقیۀ رسول خدا است • ابتلائات و امتحانات عجیب امیرالمؤمنین علیهالسلام • نقش امام تنها حفظ نظام اجتماع نیست، بلکه حفظ ربط تکوینی بین خدا و خلق است • هیچگاه زمین از حجّت خدا خالی نیست • مقصود از «عالم به کتاب» در آیۀ قرآن، امیرالمؤمنین علیهالسلام است • مراد از «هادی» در آیۀ «لکلِ قومٍ هادٍ» امیرالمؤمنین علیهالسلام است
امام شناسی ج4
226أنَا المُنْذِرُ، أ تُعْرِفُونَ الهَادِی؟ قُلْنَا: لَا، يَا رَسُولَ اللَهِ. قَالَ: هُوَ خاصِفٌ النَّعْل، فَطُوِّلَتِ الاعْناقُ إذْ خَرَجَ عَلَيْنَا عَلِیٌّ عليه السّلام مِن بَعْضِ الحُجَرِ وَ بِيَدِهِ نَعْلُ رَسُولِ اللَهِ صَلَّی اللَه عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ ثُمَّ الْتَفَتَ إلَيْنَا: الا إنَّهُ المُبَلِّغُ عَنِّی وَ الإمَامُ بَعْدی وَ زَوْجُ ابْنَتی وَ أبُو سِبْطیَّ فَفَخراً. نَحْنُ أَهْلُ بَيْتٍ أذْهَبَ اللَهُ عَنَّا الرِّجْسَ وَ طَهِّرْنَا تَطْهِيراً مِنَ الدَّنَسِ، فَقَاتَلَ بَعْدِی عَلی التَّأْوِيلِ كَما قَاتَلْتُ عَلی التَّنْزِيلِ، هُوَ الامامُ أبُو الائِمَة الزُّهُدِ. فَقيلَ: يَا رَسُولَ اللَهِ كَمِ الائِمَة بَعْدَكَ؟ قَالَ: اثنا عَشَرَ، عَدَدَ نُقَباءَ بَنِی اسرائِيلَ، وَ مِنّا مَهْدِیُّ هَذِهِ الامَّة يَمْلَا اللَهُ الارضَ قِسْطاً وَ عَدْلًا كما مُلِئَت جَوْراً وَ ظُلْماً، لَا تَخْلُوا الارضُ مِنْهُم إلّا سَاخَتْ بِأَهْلِهَا.1
«أبو هریره گوید: در وقتی كه آیه ﴿إِنَّما أَنْتَ مُنْذِرٌ وَ لِكُلِّ قَوْمٍ هادٍ﴾ نازل شده بود من به حضور رسول اكرم مشرّف شدم، رسول خدا این آیه را برای ما تلاوت فرمود و سپس فرمود: من منذر و دعوت كننده به سوی خدا هستم، آیا شما هادی و رهبر را میشناسید؟ عرض كردیم: نَه ای رسول خدا. فرمود: راهنما و هادی كسی است كه مشغول پینه زدن كفشها است. در این حال همه اصحاب گردنهای خود را بلند نموده كه وصله زن كفشها را ببینند كه ناگهان از بعضی از اطاقها علیّ بن أبیطالب علیه السّلام بیرون آمد و در دستش نعل رسول خدا بود. در این حال رسول خدا روی خود را به ما نمود و فرمود: ای مردم آگاه باشید علی است كه ندای مرا به گوش جهانیان میرساند و رسالت مرا به مردم ابلاغ میكند، و اوست امام بعد از من و شوهر دختر من و پدر دو فرزند من، پس چه افتخار بزرگی است. ما اهل بیتی هستیم كه خداوند هر گونه پلیدی و آلایشی را از ما دور نموده و ما را به مقام طهارت و پاكی مطلق رسانیده است. علیّ بن أبیطالب بعد از من برای اثبات تأویل قرآن جنگ میكند همچنانكه من برای تنزیل قرآن جنگ كردم. اوست امام و پدر امامان كه همه آنها پاك و بی رغبت به آمال دنیوی هستند. گفته شد: ای رسول خدا! امامان بعد از شما چند نفرند؟ حضرت فرمود: دوازده نفر به عدد نُقَباء بنی اسرائیل، و مهدیّ این امّت از ماست. خداوند زمین را پر از عدل و داد كند پس از آنكه پر از ظلم و ستم شده باشد. هیچ گاه زمین از امام خالی نخواهد بود و گرنه تمام اهل خود را در كام
- «غایة المرام» ص ٢٣٦، حدیث دوازدهم.
