اتصال با سرور قطع شد. در حال تلاش مجدد...

امکان برقراری اتصال وجود ندارد.

اتصال توسط سرور رد شد.

در حال بارگذاری...
00:00:00
تصویر
افزودن به لیست علاقه مندی

امام شناسی ج4

0
اعتقادات

جلد چهارم از مجموعۀ «امام شناسی» از آثار نفیسِ علامه آیة‌الله حاج سید محمد‌حسین حسینی طهرانی قدّس الله سرّه بوده که پیرامون «وراثت در ولایت» و «فضایل امیرالمؤمنین علیه‌السلام» در قالب بحثهای تفسیری و فقه الحدیث، و ابحاث فلسفی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است.  مهم‌ترین مباحث مندرج در این مجلّد:  • امام وارث جنبه‌های روحی و علمیِ پیامبران، و وارث همۀ علوم قرآن است  • امیرالمؤمنین وارث جمیع کمالاتِ پیامبر اکرم به جز نبوّت می‌باشد  • امیرالمؤمنین وجود باقیۀ رسول خدا است  • ابتلائات و امتحانات عجیب امیرالمؤمنین علیه‌السلام  • نقش امام تنها حفظ نظام اجتماع نیست، بلکه حفظ ربط تکوینی بین خدا و خلق است  • هیچ‌گاه زمین از حجّت خدا خالی نیست  • مقصود از «عالم به کتاب» در آیۀ قرآن، امیرالمؤمنین علیه‌السلام است  • مراد از «هادی» در آیۀ «لکلِ قومٍ هادٍ» امیرالمؤمنین علیه‌السلام است

امام شناسی ج4

210
  • وَ لَا تَصْلُحُ الوُلاة مِن غَيْرِهِمْ‌1 «كجا هستند كسانی كه از روی دروغ و دشمنی با ما ادّعا می‌كنند كه آنان استواران در عِلمَند؟ در حالی كه خداوند درجه و منزلت ما را بلند نموده و مقام آنها را پست قرار داده است، و از نعمتهای علوم و معارف خود ما را بهره‌مند فرموده و آنها را محروم كرده است، و در ایمان و توحید و درجات قرب، ما را داخل كرده و آنان را خارج نموده است. به واسطه ماست كه هدایت در میان افراد بشر قسمت می‌شود و هر كس بهره خود را از آن در می‌یابد، و به واسطه ماست كه روشنائی چشم و نور باطن در دل مردم ظهور می‌كند و هر كس می‌تواند پرده‌های ظلمات جهل را پس زده و به نور بصیرت دیدگانش روشن گردد. پیشوایان و رهبران اجتماع پیوسته از طایفه قریش بوده و در آل محمّد از طایفه بنی هاشم قرار داده شده‌اند. امامت و رهبری برای غیر آنان سزاوار نیست و جایز نیست كه حكمفرمایان امّت از غیر آنها بوده باشند».

  •  و در خطبه ١٤٥ می‌فرماید: وَ اعْلَمُوا أنَّكُم لَن تَعْرِفُوا الرُّشدَ حَتَّی تَعْرِفوا الَّذی تَرَكَهُ، وَ لَنْ تَأخُذُوا بِمِيثاقِ الكِتابِ حَتَّی تَعْرِفُوا الَّذی نَقَضَهُ، وَ لَنْ تُمَسِّكُوا بِهِ حَتّی تَعْرِفُوا الَّذی نَبَذَهُ، فَالتَمِسُوا ذَلِكَ مِن عِندِ أهلِهِ فَإنَّهُمْ عَيْشُ العِلْمِ وَ مَوْتُ الجَهْلِ، هُمُ الَّذينَ يُخْبِرُكُم حُكْمُهُمْ عَنْ عِلْمِهِمْ وَ صَمْتُهُمْ عَنْ مَنطِقِهِمْ وَ ظَاهِرُهُمْ عَن بَاطِنِهِمْ لَا يُخالِفُونَ الدِّينَ وَ لَا يَخْتَلُفُونَ فِيهِ، فَهُوَ بَيْنَهُمْ شَاهِدٌ صَادِقٌ وَ صَامِتٌ نَاطِقٌ.2

  •  «و بدانید كه هرگز راه مستقیم و سعادت را نخواهید شناخت مگر آنكه بشناسید كسی را كه آن راه را ترك كرده است تا از فعل او تبرّی جوئید و به ضدّ آن كه راه حقّ است بگرائید، و هیچ‌گاه عهد و پیمان قرآن كریم را بر ذمّه و عهده خود قرار نمی‌دهید مگر آنكه بشناسید كسی را كه آن‌را نقض كرده و درهم شكسته است، و در عمل به قرآن كریم ثابت قدم و استوار نمی‌شوید و به آن چنگ نمی‌زنید و متمسّك نمی‌گردید مگر آنكه بشناسید كسی را كه آن‌را از درجه اعتبار ساقط كرده و عملًا به دور انداخته است (یعنی یكی از شرائط فهم كتاب خدا و تمامیّت درجه معرفت به آن شناختن مخالفان قرآن و منكران آن است، و تا أئمّه ضلال شناخته نشوند و از قول و

    1. «نهج البلاغة» جزء اوّل، ص ٢٦٢.
    2. «نهج البلاغة» خطبه ١٤٥ جزء اوّل ص ٢٦٧، و «ینابیع المودّة» ص ٤٤٦.