
امام شناسی ج4
جلد چهارم از مجموعۀ «امام شناسی» از آثار نفیسِ علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس الله سرّه بوده که پیرامون «وراثت در ولایت» و «فضایل امیرالمؤمنین علیهالسلام» در قالب بحثهای تفسیری و فقه الحدیث، و ابحاث فلسفی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. مهمترین مباحث مندرج در این مجلّد: • امام وارث جنبههای روحی و علمیِ پیامبران، و وارث همۀ علوم قرآن است • امیرالمؤمنین وارث جمیع کمالاتِ پیامبر اکرم به جز نبوّت میباشد • امیرالمؤمنین وجود باقیۀ رسول خدا است • ابتلائات و امتحانات عجیب امیرالمؤمنین علیهالسلام • نقش امام تنها حفظ نظام اجتماع نیست، بلکه حفظ ربط تکوینی بین خدا و خلق است • هیچگاه زمین از حجّت خدا خالی نیست • مقصود از «عالم به کتاب» در آیۀ قرآن، امیرالمؤمنین علیهالسلام است • مراد از «هادی» در آیۀ «لکلِ قومٍ هادٍ» امیرالمؤمنین علیهالسلام است
امام شناسی ج4
200كه: راهنما و هادی امّت علی بن أبیطالب است. مجلسی از «تفسیر فرات بن ابراهیم» با سند خود از براء بن عیسی تمیمی مَرفوعاً از حضرت ابی جعفر علیه السّلام روایت میكند كه فرمود: قال رسول اللَه صلی اللَه عليه و آله و سلم: لما اسری بی الی السماء لم يكن بينی و بين ربی ملك مقرب و لا نبی مرسل، ما سالت ربی حاجة الا اعطانی خيرا منها فوقع فی مسامعی ﴿إِنَّما أَنْتَ مُنْذِرٌ وَ لِكُلِّ قَوْمٍ هادٍ﴾ فقلت: الهی انا المنذر فمن الهادی؟ فقال اللَه: يا محمد ذاك علی بن أبی طالب، آية المهتدين و امام المتقين و قائد الغر المحجلين من امتك برحمتی الی الجنة.1
«حضرت امام محمّد باقر علیه السّلام از رسول خدا روایت كردهاند كه آن حضرت فرمود: چون در شب معراج مرا به سوی آسمان بردند به جائی رسیدم كه میان من و پروردگار من هیچ حجاب و فاصلهای نبود. نه در آنجا فرشته مقرّبی و نه پیامبر مرسلی بود. چیزی از خدا در آنجا نخواستم مگر آنكه بهتر از آن را به من عنایت نمود در آن هنگام در خاطرم آیه ﴿إِنَّما أَنْتَ مُنْذِرٌ وَ لِكُلِّ قَوْمٍ هادٍ﴾ گذشت. عرض كردم: بار پروردگار من مرا منذر و دعوت كننده به دین و شریعتت قرار دادی، هادی و راهنمای این امّت كیست؟ خطاب رسید: ای محمّد راهبر و راهنما علی بن أبیطالب است، او امام و پیشوای راه یافتگان و متّقیّان و آیه و علامت هدایت شدگان و سر خیل جمعیّت نشانداران از خوب چهرگان به نور خدا در روز بازپسین است كه آنان از امّت تو را رهبری نموده و به رحمت من داخل در بهشت خواهد نمود».
و حاكم حسكانی با سلسله سند خود از سعید بن جبیر از ابن عبّاس روایت كرده است كه: قال: قال رسول اللَه صلی اللَه عليه و آله و سلم: ليلة اسری بی ما سالت ربی شيئا الا اعطانيه [و] سمعت مناديا من خلفی يقول: يا محمد ﴿إِنَّما أَنْتَ مُنْذِرٌ وَ لِكُلِّ قَوْمٍ هادٍ﴾. قلت: انا المنذر فمن الهادی؟ قال: علی الهادی المهتدی القائد امتك الی جنتی غراء محجلين برحمتی2. «رسول خدا فرمود: شبی كه مرا به معراج بردند هر چه از خدای خود طلب كردم به من عطا فرمود و شنیدم كه كسی از پشت سر من مرا صدا میزد و میگفت: ای محمّد تو منذر هستی و برای هر امّتی یك راهنمائی است. من گفتم: من دعوت كننده و منذر هستم راهبر و راهنما كیست؟ گفت: آن علی بن أبیطالب
- «بحار الانوار» ج ٩ ص ٧٦.
- «شواهد التنزیل» ج ١ ص ٢٩٦.
