امام شناسی ج4

كرده است.¹ و حاكم حسكانی با اسناد خود به چهار طریق از عطاء بن سائب از سعید بن جبیر از ابن عبّاس آورده است‌²

 و نیز حاكم حسكانی از ابوالحسن الفارسی با اسناد خود از ابوفروه سلمی روایت كرده است كه‌ قال: دعا رسول اللَه صلی اللَه عليه و آله و سلم بالطهور و عنده علی بن أبی‌طالب فاخذ رسول اللَه بيد علی بعد ما تطهر فالزقها بصدره ثم قال: ﴿إِنَّما أَنْتَ مُنْذِرٌ﴾ ثم ردها الی صدر علی ثم قال: ﴿وَ لِكُلِّ قَوْمٍ هادٍ﴾. ثم قال: انك منار الانام و غاية الهدی و امير القراء، اشهد علی ذلك انك كذلك‌³.

 در این روایت می‌فرماید: «بعد از آنكه رسول خدا وضو گرفت، دست علی را گرفت و به سینه خود چسبانده و فرمود: تو دعوت كننده به دین خدا هستی و بیم دهنده از عذاب او، و سپس دست علی را به سینه علی گذارد و فرمود: و از برای هر طائفه و دسته‌ای راهنمائی است، یعنی آن راهبر تو هستی. و پس از آن فرمود: تو محلّ تراوش رحمت و نور نسبت به جمیع مردم هستی، و نهایت هدایت، و رئیس و امیر قاریان قرآنی، من بدین مطلب گواهی می‌دهم كه تو چنین هستی».

 این روایت را از حاكم حسكانی نیز ابن شهرآشوب نقل می‌كند لیكن راوی را ابو برزه ذكر كرده و به جای لفظ فَالزَقَها لفظ الصَقَها را آورده است. و نیز در ذیلش بدین عبارت نقل كرده است كه: انت منار الامام و راية الهدی و امين القرآن و اشهد علی ذلك انك كذلك‌⁴. و ابوالفتوح رازی از حسكانی این روایت را نیز ذكر كرده است و لیكن راوی را ابی‌بُرده اسلمی ذكر كرده و به جای لفظ فَالزَقَها لفظ فَالزَمَها را آورده و در آخرش عبارت چنین است: انك منارة الانام و غاية الهدی و امير القری، اشهد علی ذلك انك كذلك⁵.

 و از حاكم حسكانی نیز سیّد هاشم بحرانی در «غایة المرام» و در «تفسیر برهان» ذكر كرده و در هر دو جا به جای لفظ فَأَلزَقَها لفظ فَالصَقَها را آورده است. امّا