
امام شناسی ج4
جلد چهارم از مجموعۀ «امام شناسی» از آثار نفیسِ علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس الله سرّه بوده که پیرامون «وراثت در ولایت» و «فضایل امیرالمؤمنین علیهالسلام» در قالب بحثهای تفسیری و فقه الحدیث، و ابحاث فلسفی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. مهمترین مباحث مندرج در این مجلّد: • امام وارث جنبههای روحی و علمیِ پیامبران، و وارث همۀ علوم قرآن است • امیرالمؤمنین وارث جمیع کمالاتِ پیامبر اکرم به جز نبوّت میباشد • امیرالمؤمنین وجود باقیۀ رسول خدا است • ابتلائات و امتحانات عجیب امیرالمؤمنین علیهالسلام • نقش امام تنها حفظ نظام اجتماع نیست، بلکه حفظ ربط تکوینی بین خدا و خلق است • هیچگاه زمین از حجّت خدا خالی نیست • مقصود از «عالم به کتاب» در آیۀ قرآن، امیرالمؤمنین علیهالسلام است • مراد از «هادی» در آیۀ «لکلِ قومٍ هادٍ» امیرالمؤمنین علیهالسلام است
امام شناسی ج4
188زنبور عَسَل راه ساختمان خانه شش ضلعی را كه بهترین و مناسبترین خانه برای سكونت اوست یاد دهد. هدایت كنندگان و رهبران از بندگان خدا پیمبران هستند و سپس علمائی كه خلق خدا را به سعادت اخرویّه و به راه راست هدایت كنند، بلكه خداست كه با زبان آنها مردم را هدایت میكند و آن راهبران مسخّر در تحت قدرت خدا و منقاد تدبیر و اوامر او هستند. سپس گوید: در تفسیر «كواشی» گفته است كه: مراد از منذر محمّد و مراد از هادی علی است، تا آنجا كه گفته است: سلسله هدایت از دو طرف كشیده شده است تا آخرالزّمان كه از امّت محمّد خارج خواهد شد مهدی كه به شریعت محمّد حكم كند و تحریف كجروان را از بین ببرد و انحراف و كجروی كه در خلافت او پیدا شده از ملّت او بزداید1.
اما روایاتی كه از رسول خدا صلّی اللَه علیه و آله و سلّم درباره آن كه مراد از هادی در آیه كریمه علی بن أبیطالب است بسیار و به مضامین مختلفه علماء شیعه و عامّه در كتب خود روایت نمودهاند. حتّی آنكه احمد بن محمّد بن سعد كتابی در تفسیر آیه ﴿إِنَّما أَنْتَ مُنْذِرٌ وَ لِكُلِّ قَوْمٍ هادٍ﴾ راجع به شأن نزول آن درباره امیرالمؤمنین علیه السّلام نوشته است2 و نیز روایاتی كه از بزرگان صحابه و از ائمّه طاهرین راجع به تفسیر این آیه درباره امیرالمؤمنین و ائمّه اهل بیت وارد شده است بسیار و ما در اینجا این روایات را از نقطه نظر متن و مضمون به چند طبقه تقسیم میكنیم.
طبقه اوّل ـ روایاتی كه دلالت دارند بر آنكه در هر زمانی یك هادی خواهد بود و هر امامی هدایت كننده و راهنمای آن قرن و زمان به سوی خدا خواهد بود. محمّد بن یعقوب كلینی با سند متصّل خود از موسی بن بكیر از فضیل روایت كند. قال سالت ابا عبد اللَه عليه السّلام عن قول اللَه عز و جل: ﴿وَ لِكُلِّ قَوْمٍ هادٍ﴾؛ فقال: كل امام هاد للقرن الذی هو فيهم3.
«فضیل گوید: از حضرت امام جعفر صادق علیه السّلام پرسیدم تفسیر آیه مباركه ﴿وَ لِكُلِّ قَوْمٍ هادٍ﴾ چیست؟ حضرت فرمود: هر امامی نسبت به آن زمانی كه در آن
- «تفسیر روح البیان» ج ٤ ص ٣٤٦.
- «مناقب» ابن شهرآشوب ج ١ ص ٥٦٧. و در «غایة المرام» ص ٢٣٧، و در «تفسیر برهان» ج ١ ص ٥١٩، و در «بحار الانوار» ج ٩ ص ٧٥ از «مناقب» ابن شهرآشوب نقل كردهاند.
- «غایة المرام» ص ٢٣٥ حدیث اول مكرراً، و «تفسیر برهان» ج ١ ص ٥١٨.
