امام شناسی ج4

بسم اللَه الرّحمن الرّحيم‌

و صلّی اللَه علی محمّد و آله الطاهرين‌

و لعنة اللَه علی اعدائهم اجمعين من الآن الی قيام يوم الدين‌

و لا حول و لا قوّة الا باللَه العلیّ العظيم‌

 قال اللَه الحكيم فی كتابه الكريم:

 ﴿وَ يَقُولُ الَّذِينَ كَفَرُوا لَوْ لا أُنْزِلَ عَلَيْهِ آيَةٌ مِنْ رَبِّهِ إِنَّما أَنْتَ مُنْذِرٌ وَ لِكُلِّ قَوْمٍ هادٍ﴾¹

 «و می‌گویند آن كسانی كه كافر شده‌اند: چرا از جانب پروردگار محمّد صلّی اللَه علیه و آله و سلّم برای او آیه و معجزه‌ای نازل نمی‌شود؟ (ای رسول ما) تو ترساننده هستی (وظیفه تو همین است و بس) و از برای هر قوم و طائفه‌ای هدایت كننده‌ای خواهد بود».

 در احادیث و روایات بسیار از طریق شیعه و سنی چه در كتب روایات و چه در كتب تفاسیر از رسول خدا صلی اللَه علیه و آله و سلم روایت شده است كه مراد از هادی در این آیه شریفه امیرالمؤمنین علی بن أبی‌طالب علیه السّلام است. و ما قبل از آن كه وارد در بحث این دسته از روایات شویم لازم است اجمالا تفسیر این آیه را ذكر كنیم. مشركین و كفّار قریش از رسول خدا معجزاتی مانند معجزات حضرت موسی و عیسی و صالح و غیرهم از قبیل اژدها شدن عصا، و ید بیضاء، و مرده زنده كردن، و كور مادرزاد را بینا نمودن، و مریض مبتلا به پیسی را شفا دادن، و از سنگ كوه، شتر زنده بیرون آوردن تقاضا می‌نمودند و می‌گفتند: اگر این پیغمبر راست می‌گوید چرا از قبیل این معجزات از او صادر نمی‌شود و خدای او برای امداد و كمك او از آسمان نظیر این خارق عادات را برای او نازل نمی‌كند؟ آنها قرآن مجید را كه بزرگترین معجزه است قبول نداشته و در آن شكّ و ریب می‌نمودند و به آن التفات و توجّهی نمی‌نمودند و به دنبال معجزات‌