امام شناسی ج4

 و مادّه سنگین و پائین رونده، و نه بالاترین فلك كه فلك اطلس است.

 ٢ ـ این همان نوری است كه اطراف و جوانبش، در قدیم الایّام بر جبهه و پیشانی آدم طلوع كرده بود؛ و بدین جهت به مقام نبوّت نائل گردیده بود.

 ٣ ـ و این قطعه از نوری بود، كه در شب تار كه جهان را بر موسی ظلمانی ساخته بود، چون شَهَاب قابِس تلالاش بالا گرفت؛ و تَشعْشُعَش آن شب تاریك را چون صبح صادق برای او سپید و نورانی نمود.

 ٤ ـ اگر داستان مرگ تو نبود، حقّاً من می‌گفتم كه: تو قسمت كننده ارزاق و روزی‌های جهانیان هستی؟ كه در مقدار إفاضه و پخش آن گاهی به تنگی و ضیق، تقسیم می‌كردی؛ و گاهی به وُسعت و فراخی می‌دادی!

 ٥ ـ این بارگاه عالم عِلوی با این ابَّهَت و جلال، نیست مگر خاك و تربتی كه در آن برای جثّه و جسم پاك و شریف تو مضجع و خوابگاهی است!

 ٦ ـ این دَهر و روزگار، و این زمان و زمانه، نیست مگر بنده و غلامِ حلقه به‌گوش تو، كه در اطاعت و پیروی از فرمان تو، و در إنفاذ اوامر تو در میان خلایق، كوشا و حریص است!

 ٧ ـ زبان من در مدیحه سرائی تو الكَن است؛ و من متحیّر و سرگردان هستم؛ در حالی كه من سخنگو و خطیب توانا، و پهلوان یكّه تاز میدان سخن هستم!

8 ـ آیا دربارۀ تو همینقدر بگویم که سَمَیْدَع است (شخص کریم و بزرگوار و خوش‌اخلاق) نه! نه! سوگند به خدا که بسیار دور است از تعریف و معرّفی امثال تو که با کلمۀ سَمَیْدَع آنرا بیان و معرّفی کنند!

 ٩ ـ آری تو در روز قیامت، در میان عالَمیان دارای مقام حُكم و حكومت هستی! و دارای مقام شفاعتی كه هم شفیعی و هم شفاعتت مورد قبول است.

 ١٠ ـ و سوگند به خدا كه حقّا من نمی‌دانم ـ در حالی كه حاذق‌ترین دانشمندان هستم ـ كه آیا لب برّنده شمشیر عزم و اراده و همّت تو برّنده‌تر است؟ یا شمشیر دست تو قاطع‌تر و برّنده‌تر است؟!

 ١١ ـ من در اینجا دیگر علم و عرفان خود را گم كرده‌ام! و دیگر هیچ نمی‌دانم كه: آیا فضل و سرشار بودن پایه علم تو وسیع‌تر است؟ یا وسعت مساحت زمین‌های اطراف منزل تو، كه بارانداز و محلّ فرودآمدن خلایق و بهره‌مند شدن از