اتصال با سرور قطع شد. در حال تلاش مجدد...

امکان برقراری اتصال وجود ندارد.

اتصال توسط سرور رد شد.

در حال بارگذاری...
00:00:00
تصویر
افزودن به لیست علاقه مندی

امام شناسی ج4

0
اعتقادات

جلد چهارم از مجموعۀ «امام شناسی» از آثار نفیسِ علامه آیة‌الله حاج سید محمد‌حسین حسینی طهرانی قدّس الله سرّه بوده که پیرامون «وراثت در ولایت» و «فضایل امیرالمؤمنین علیه‌السلام» در قالب بحثهای تفسیری و فقه الحدیث، و ابحاث فلسفی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است.  مهم‌ترین مباحث مندرج در این مجلّد:  • امام وارث جنبه‌های روحی و علمیِ پیامبران، و وارث همۀ علوم قرآن است  • امیرالمؤمنین وارث جمیع کمالاتِ پیامبر اکرم به جز نبوّت می‌باشد  • امیرالمؤمنین وجود باقیۀ رسول خدا است  • ابتلائات و امتحانات عجیب امیرالمؤمنین علیه‌السلام  • نقش امام تنها حفظ نظام اجتماع نیست، بلکه حفظ ربط تکوینی بین خدا و خلق است  • هیچ‌گاه زمین از حجّت خدا خالی نیست  • مقصود از «عالم به کتاب» در آیۀ قرآن، امیرالمؤمنین علیه‌السلام است  • مراد از «هادی» در آیۀ «لکلِ قومٍ هادٍ» امیرالمؤمنین علیه‌السلام است

امام شناسی ج4

174
  • مفصّلی را خواند. و ما مقدار حاجت از فقرات آن‌را كه مناسب بحث ماست ذكر می‌كنیم: السَّلَامُ عَلَی سَيِّدِ المُتَّقِينَ الاخيَارِ. السَّلَامُ عَلی أخِی رَسُولِ اللَهِ وَ ابنِ عَمِّهِ وَ زَوجِ ابْنَتِهِ وَ الْمَخُلوقِ مِن طِينَتِهِ. السَّلَامُ عَلی الاصْلِ القَدِيمِ وَ الفَرْعِ الكِريم‌1 تا آنكه می‌رسد به اين فقرات كه عرض می‌كند: اخی نَبِيِّكَ وَ وَصِیِّ رَسُولِكَ البآئِتِ عَلَی فِرَاشِهِ وَ المُواسِی لَهُ بِنَفْسِهِ وَ كَاشِفِ الكَرْبِ عَن وَجْهِهِ، الَّذی جَعَلْتَهُ سَيفاً لِنُبوتَّهِ وَ آيَة لِرِسالَتِهِ وَ شَاهِداً عَلَی امَّتِهِ وَ دَلالَة عَلی حُجَّتِهِ وَ حَامِلًا لِرَأيتِهِ وَ وِقَايَة لِمُهجَتِهِ وَ هَادِياً لُامَّتِهِ وَ یَداً لِبَأسِهِ وَ تاجاً لِرَأسِهِ وَ بَاباً لِسِرِّهِ وَ مِفْتَاحاً لِظَفَرِهِ.2

  •  حكیم سنائی گفته است:

  • مرتضائی كه كرد یزدانش‌***همره جان مصطفی جانش‌
  • دو رونده چو اختر گردون‌***دو برادر چو موسی و هارون‌
  • هر دو یك قبیله و خِرَدشان دو***هر دو یك روح و كالبدشان دو
  • هر دو یك دُرّ ز یك صدف بودند***هر دو پیرایه شرف بودند
  • تا نه بگشاد علم حیدر دَر***ندهد سنّت پیمبر بَر
  •  و سیّد اسماعیل حمیری گوید:

  • قِفْ بِالدِّيارِ وَ حَيِّهِنَّ دِياراً***وَاسق الرُّسُومَ المِدمَعَ المِدرارا
  • كانَتْ تَحُلُّ بِها النَّوارُ وَ زَينَبُ‌***فَرَعی إلهی زَينَباً وَ نَواراً
  • قُلْ لِلَّذی عادی وَصِیَّ مُحَمَّدٍ***وَ ابانَ لِی عَنْ لَفْظِهِ إنكارا
  • مَن عِندَهُ عِلْمُ الكِتابِ وَ حُكْمُهُ‌***مَن شَاهِدٌ يَتلُوهُ مِنهُ نَذَارا
  • عِلْمُ البَلايا وَ المَنايا عِندَهُ‌***فَصْلُ الخِطابِ نُمی إليه وَ صاراً3
  •  ١ ـ «چون از خانه‌های محبوبان من بگذری، توقّف كن! و به آن خانه ها، درود و تحیّت بفرست! و آن آثار خراب و كهنه و مندرس را از مجرای اشك ریزان دیدگان خود سیراب گردان!

  •  ٢ ـ چون آن خانه ها، محلّ زندگی دو محبوبه من: نوار و زینب بوده‌اند؛ پس‌

    1. «مفاتیح الجنان» ص ٢٥٥، زیارت ششم أمیر المؤمنین علیه السّلام.
    2. «مفاتیح الجنان» ص ٣٥٦، ٣٥٧.
    3. «دیوان حمیری» ص ٢١٣؛ و «الغدیر» ج ٢ ص ٢١٧ و «مناقب ابن شهرآشوب» ج ١، ص ٥٦٩.