اتصال با سرور قطع شد. در حال تلاش مجدد...

امکان برقراری اتصال وجود ندارد.

اتصال توسط سرور رد شد.

در حال بارگذاری...
00:00:00
تصویر
افزودن به لیست علاقه مندی

امام شناسی ج4

0
اعتقادات

جلد چهارم از مجموعۀ «امام شناسی» از آثار نفیسِ علامه آیة‌الله حاج سید محمد‌حسین حسینی طهرانی قدّس الله سرّه بوده که پیرامون «وراثت در ولایت» و «فضایل امیرالمؤمنین علیه‌السلام» در قالب بحثهای تفسیری و فقه الحدیث، و ابحاث فلسفی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است.  مهم‌ترین مباحث مندرج در این مجلّد:  • امام وارث جنبه‌های روحی و علمیِ پیامبران، و وارث همۀ علوم قرآن است  • امیرالمؤمنین وارث جمیع کمالاتِ پیامبر اکرم به جز نبوّت می‌باشد  • امیرالمؤمنین وجود باقیۀ رسول خدا است  • ابتلائات و امتحانات عجیب امیرالمؤمنین علیه‌السلام  • نقش امام تنها حفظ نظام اجتماع نیست، بلکه حفظ ربط تکوینی بین خدا و خلق است  • هیچ‌گاه زمین از حجّت خدا خالی نیست  • مقصود از «عالم به کتاب» در آیۀ قرآن، امیرالمؤمنین علیه‌السلام است  • مراد از «هادی» در آیۀ «لکلِ قومٍ هادٍ» امیرالمؤمنین علیه‌السلام است

امام شناسی ج4

172
  • علیّ بن ابراهیم در «تفسیر» خود1، و ابن بابویه قمّی در كتاب «أمالی»2 و شیخ طوسی در كتاب «أمالی»3 و ابن بابویه شیخ صدوق نیز در كتاب «خصال»4 روایت كرده‌اند.

  •  و دیگر روایاتی است كه دلالت می‌كند بر آنكه أمیرالمؤمنین علیه السّلام در روز قیامت دست به دامان رسول خدا می‌زند و به كمك او به مقامات خود می‌رسد، چنانكه فرات بن ابراهیم با سند متّصل خود از سلیمان دیلمی از حضرت صادق علیه السّلام از أمیرالمؤمنین علیه السّلام روایت كرده است تا آنكه می‌فرماید: رسول خدا صلّی اللَه علیه و آله و سلّم فرمود:

  • ثُمَّ يُدعَی بِكَ فَيَتَّطاوَلُ إلَيْكَ الخَلائِقُ فَيَقُولُونَ مَا يُعْرَفُ فِی النَّبِيِّين فَيُنادی مُنادٍ: هَذَا سَيِّدُ الوَصِيِّنَ، ثُمَّ تَصْعَدُ فَنعانِقُ عَلَيْهِ، ثُمَّ تَأخُذُ بُحجزَة وَ آخُذُ بِحُحزَة اللَهِ وَ هُوَ الحَقُّ وَ تَأخُذُ ذُرِّيَّتُكَ بِحُجزَتِكَ وَ تَأخُذُ شِيعَتُكَ بِحُجزَة ذُرِّيَّتِكَ‌5

  •  «در روز قیامت ای علی تو را صدا می‌كنند، همین كه وارد محشر می‌شوی تمام خلائق گردنهای خود را بلند می‌كنند و می‌گویند: ما در میان همه پیغمبران چنین مردی را ندیده‌ایم. در آن حال منادی ندا می‌كند: این آقا و پیشوای تمام اوصیای پیمبران است. پس از آن ای علی تو از منبری كه من بر روی آن نشسته‌ام بالا می‌آئی و بر روی آن با یكدیگر معانقه می‌كنیم و در آن هنگام تو دست به كمر و دامان من می‌زنی و من دست به دامان خداوند عزّ و جلّ كه او حقّ است می‌زنم و تمام ذریّه و اولاد تو دست به دامان تو می‌زنند و شیعیان تو دست به دامان اولاد و ذراری تو می‌زنند».

  •  و نیز از روایات متظافر بلكه متواتری كه رسول خدا أمیرالمؤمنین را برادر خود قرار داده استفاده رتبه و درجه آن حضرت می‌شود كه در تمام جهات عدیل و قرین رسول خدا بوده ولیكن از پیغمبر كمالات خود را اخذ كرده است، چون پیغمبر او را برادر خود خوانده نه أمیرالمؤمنین پیغمبر را برادر خود. و لقب اخوّت شرف و فضیلتی است برای أمیرالمؤمنین نه برای رسول خدا. می‌گویند: هُوَ اخُو رَسُولِ اللَه و نمی‌گویند.

    1. «بحار الانوار» ج ٣، ص ٢٨٥ باب الوسیلة فی المعاد.
    2. «بحار الانوار» ج ٣، ص ٢٨٩ باب اللواء فی المعاد.
    3. همان كتاب ص ٢٩٠.
    4. همان.
    5. همان كتاب ص ٢٨٧.