امام شناسی ج4

وَ مَحاسِنِ أخْلَاقِ العَالَمِ لَيْلَهُ وَ نَهارَهُ. وَ لَقَدْ كُنتُ اتَّبِعُهُ اتِّباعَ الفَصْیلِ اثَرَ امِّهِ، يَرْفَعُ لِی فِی كُلِّ يَوْمٍ مِن اخلاقِهِ عَلَماً وَ يَأمُرُنِی بِالاقْتِداءِ بِهِ. وَ لَقَدْ كَانَ يُجاوِرُ فِی كُلِّ سَنَة بِحراءَ فَأراهُ وَ لَا يَراهُ غَيْرِی وَ لَمْ يَجْمَع بَيْتٌ واحِدٌ يَومَئِذٍ فِی الإسْلَامِ غَيْرَ رَسُولِ اللَه صَلَّی اللَهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّم وَ خَديجَة وَ أَنا ثَالِثُهُمْ، أرَی نُورَ الوحْیِ وَ الرِّسالَة وَ أشُمُّ ريحَ النُّبُوة، وَ لَقَدْ سَمِعْتُ رَنَّهَ الشَّيْطانِ حينَ نَزَلَ الوَحْیُ عَلَيْهِ صَلَّی اللَهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ فَقُلْتُ: يَا رَسُولَ اللَهِ! مَا هَذِهِ الرَنَّهُ؟ فقالَ: هَذَا الشَّيْطانُ ايِسَ مِن عِبادَتِهِ، إنَّكَ تَسْمَعُ مَا اسْمَعُ وَ تَرَی مَا أرَی إلّا أنَّكَ لَسْتَ بِنَبِیٍّ وَ لَكِنَّكَ وَزيرٌ وَ إنَّكَ لَعَلی خَيرٍ ـ الخطبة.¹

 «شما ای مردم موقعیّت و نسبت مرا با رسول خدا می‌دانید كه تا چه حدّ به قرابت بسیار نزدیك، و منزلت اختصاصی، و محلّ و موضع و موقعیّت منحصر به خود اختصاص داشته‌ام. در دوران كودكی، رسول خدا مرا در دامان خود می‌نشاند و به سینه‌اش می‌چسباند و در فراش خود پهلوی خود قرار می‌داد و بدن خود را به من می‌سود و از بوی خوش خود به من می‌بویانید و غذا را می‌جوید و سپس به دهان من می‌گذارد و از آن هنگام تا زمان رحلتش از من حتّی یك دروغ كوچك و یك عمل غیر صحیح پیدا نكرد. خداوند تبارك و تعالی بزرگترین فرشته از فرشتگان خود را از زمانی كه رسول خدا كودك بود و تازه او را از شیر گرفته بودند قرین و یار او قرار داد تا آنكه او را در راه مكارم اخلاق سوق دهد، و در هر شب و روز به او از بهترین صفت و اخلاق عالم بیاموزد، و من پیوسته به دنبال او بودم و مانند كُرّه شتری كه او را از شیر گرفته‌اند و دائماً به دنبال مادرش می‌دود از رسول خدا پیروی می‌نمودم و از آداب و اخلاق و روش او متابعت می‌كردم، و او هر روز برای من از اخلاق ستوده و شِیَم پسندیده پرچمی را بر می‌افراشت و مرا در آن خُلق و صفت به پیروی خود امر می‌كرد.

 در هر سال مدّتی در كوه حراء مجاورت و اقامت می‌نمود، من نزد او بودم و او را می‌دیدم و هیچ‌كس غیر از من او را نمی‌دید و از او خبری نداشت، و در آن روز در تمام عالم اسلام یك خانه مسلمان نبود غیر از خانه رسول خدا كه در آن سه مسلمان بودند یكی رسول خدا و دوّم خدیجه و من سوّمی از آنها بودم. من در آن هنگام نور وحی‌