امام شناسی ج4

لاهْلِ التَّوراة بِتَورَاتِهِمْ وَ لاهْلِ الانجِيلِ بِانجيلِهِمْ حَتَّی يُنطِقَ اللَهُ التَّوراة وَ الإنجِيلَ فَتَقُولَ: صَدَقَ عَلِیٌّ، قَدْ أفْتَاكُمْ بِمَا انزِلَ فِیَّ؛ وَ أنتُمْ تَتْلُونَ الكِتَابَ ـ أفَلَا تَعقِلُونَ: ﴿وَ يَتْلُوهُ شاهِدٌ مِنْهُ﴾.

 «ابو البُختری گوید: پسر عموی رسول خدا علیّ بن أبی‌طالب علیه السّلام را دیدم كه در كوفه بر بالای منبر رفته بود و به تن قبای رسول خدا را نموده بود و عمامه رسول خدا را به سر بسته و شمشیر رسول خدا را حمایل كرده و در انگشتش انگشتری رسول خدا را نموده بود. هنگامی كه بر منبر قرار گرفت قبای خود را كنار زد و شكم خود را ظاهر كرد و فرمود: ای مردم هر چه می‌خواهید از من بپرسید قبل از آنكه مرا دیگر نیابید چون در بین پهلوهای من علوم بسیاری انباشته شده است، این صندوقچه علم است، این علوم از زیادی علم رسول خدا است كه بدون آنكه از جانب خدا به من وَحی شود آن حضرت مانند پرنده‌ای كه جوجه خود را با منقارش طعام دهد دائماً از علوم الهی خود به من می‌آموخت. سوگند به خدا كه اگر برای من بالش قضاوت گسترده شود و بر آن قرار گیریم در میان اهل تورات با تورات خود آنها و در میان اهل انجیل با انجیل خود آنها فتوی خواهم داد به طوری كه خداوند تورات و انجیل را به سخن درآورد و بگویند: علی راست گفته و فتوای او طبق احكام مندرجه در ما است. سپس آن حضرت فرمود: مگر شما قرآن مجید را نمی‌خوانید كه می‌فرماید: ﴿وَ يَتْلُوهُ شاهِدٌ مِنْهُ﴾‌ «شاهدی از جنس رسول خدا پهلوی او ناظر بر همه علوم او و گواه بر همه كمالات و معارف اوست».

گفتار أمیرالمؤمنین علیه السّلام در اینكه مراد از شاهد خود آن حضرت است‌

 سوّم ـ روایاتی است كه از آن حضرت در شأن نزول این آیه وارد شده و در آنها عنوان لو ثنیّت لی الوسادة نیست بلكه فقط حضرت می‌فرماید: من به تمام احوالات مردم و رجال قریش و آیاتی كه درباره آنها نازل شده است چه آیات وعده و بهشت و چه آیات وعید و جهنّم اطّلاع دارم. در این حال ابن كَوّا برخاست و گفت: درباره تو چه آیه‌ای فرود آمده است؟ و در بیشتر این روایات اسم او را نمی‌برد بلكه می‌گوید: مردی برخاست و چنین سؤالی را نمود و حضرت آیه‌ ﴿أَ فَمَنْ كانَ عَلى‌ بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّهِ وَ يَتْلُوهُ شاهِدٌ مِنْهُ﴾ را قرائت كردند و سپس تفسیر نمودند كه مراد از صاحب بیّنه‌