امام شناسی ج4

برای من قرار دهند و مرا بر روی آن بنشانند هر آینه در بین اهل تورات به تورات آنها حكم خواهم نمود، و در بین اهل انجیل به انجیل آنها، و بین اهل زبور به زبور آنها، و بین اهل قرآن به قرآن آنها. سوگند به خدائی كه دانه را می‌شكافد و روان را می‌آفریند هیچ مردی از قریش نیست كه تیغ سر تراشی بر سر او عبور كرده باشد مگر آنكه من آیه‌ای را می‌دانم كه درباره او نازل شده و او را به سوی بهشت یا به سمت جهنّم روانه می‌كند. مردی برخاست و عرض كرد: درباره تو ای امیر مؤمنان چه آیه‌ای نازل شده است؟ حضرت فرمود: ﴿أَ فَمَنْ كانَ عَلى‌ بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّهِ وَ يَتْلُوهُ شاهِدٌ مِنْهُ‌﴾، رسول خدا صاحب بیّنه از طرف پروردگار است و من در دنبال و پهلوی او شاهد خواهم بود».

گفتار أمیر المؤمنین علیه السّلام كه: سلونی قبل ان تفقدونی‌

 نظیر این روایت را ثعلبی نیز در تفسیر خود از زاذان از آن حضرت‌¹ و محمّد بن حسن صفّار در «بصائر الدرجات» از اصبغ بن نباته از أمیر المؤمنین‌² و علّامه طباطبائی از «بصائر الدرجات»³ و حاكم حسكانی با دو سند یكی از فرات بن ابراهیم كوفی با سند خود از حبیب بن یسار⁴ و دیگری از أبو بكر سبیعی در تفسیر خود با سند خود از أبو الجارود از حبیب بن یسار،⁵ همان و طبری با اسناد خود از جابربن عبد اللَه از أمیر المؤمنین علیه السّلام روایت كرده‌اند.⁶ و روایتی كه به طور تفصیل خصوصیّات كلام حضرت را با كیفیّت مخصوص بیان كرده باشد آن است كه حموینی با سلسله سند خود از أبو المؤیّد موفّق بن احمد مكّی با سلسله سند خود از طریق عامّه از نوح بن قیس از اعمش از عمر بن مُرّة از أبو البُختری روایت كرده است. قَالَ: رَأيتُ ابنَ عَمِّ رَسُولِ اللَه صلَّی اللَه عليه و آله و سلّم عَلِياً عليه السّلام صَعِدَ المِنبَرَ بِالكُوفَة عَلَيْهِ مِدْرَعَة كَانَتْ لِرَسُولِ اللَهِ صَلَّی اللَهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ مُتَقَلِّداً بِسَيفِ رَسُولِ اللَهِ مَتَعَمِّماً بِعِمَامَة رَسُولِ اللَهِ وَ فِی إصبَعِهِ خاتَمُ رَسُولِ اللَهِ فَقَعَدَ عليه السّلام عَلَی المِنْبَر وَ كَشَفَ عَنْ بَطْنِهِ وَ قَالَ اسألُونِی مِن قَبْلِ أن تَفْقِدُونِی فَإنَّ مَا بَيْنَ الجَوانِحِ مِنِّی عِلمٌ جَمٌّ، هَذَا سَفَطُ العِلْمِ هَذا لُعَابُ رَسُولِ اللَهِ، هَذَا مَا زقَّنی رَسُولِ اللَهِ زَقّاً مِن غَيْرِ وَحْیٍ أوحِیَ إلَیَّ فَوَ اللَهِ لَوْ ثُنّيَتْ لِیَ الوَسادَة فَجَلَسْتُ عَلَيْهَا لاَفتَيْتُ‌