امام شناسی ج4

عبّاس و از زاذان از حضرت أمیرالمؤمنین علیه السّلام نقل كرده است.¹ و نیز از حموینی با اسناد خود از جابربن عبد اللَه و با اسناد دیگر از بُختری و هر دوی آنان از أمیرالمؤمنین علیه السّلام روایت كرده‌اند.² و نیز از أبو نعیم اصفهانی و ثعلبی و واقدی با اسانید خود از ابن عبّاس و زاذان و جابر و همه آنها از أمیرالمؤمنین علیه السّلام روایت كرده‌اند.³ و علّامه طباطبائی مدّ ظلّه از «تفسیر برهان» از ابن مردویه از أمیرالمؤمنین علیه السّلام نقل كرده‌اند.⁴ و سیوطی از أبو حاتم و ابن مردویه و أبو نعیم در كتاب «معرفتِ صحابه»⁵ و نیز از ابن مردویه و ابن عساكر⁶ از أمیر المؤمنین علیه السّلام روایت كرده است. و حاكم حسكانی با یك سند از عبّاد بن عبد اللَه،⁷ و با سند دیگر از عبّاد بن عبد اللَه‌⁸ و با سند دیگر از حارث‌⁹ از أمیر المؤمنین علیه السّلام روایت كرده است.

 دوّم ـ روایاتی است كه در آنها حضرت می‌فرماید: اگر كرسی قضاوت برای من قرار دهند من برای تمام اهل ملل آسمانی طبق كتابشان حكم می‌كنم، و در بین، شأن نزول آیه مورد بحث را درباره خود بیان می‌فرماید. حموینی در «فرائد السمطین» با سلسله سند خود از زاذان روایت كرده قال: سَمِعْتُ عَلِيًّا يَقُولُ: وَالَّذی فَلَقَ الحَبَّة وَ بَرَأ النَّسَمَة لَوْ كُسِرَتْ لی وَسادَة (يقولُ ثُنِّيَتْ) فَأجْلِسْتُ عَلَيْها لَحَكَمْتُ بَيْنَ أهلِ التَّوراة بِتَوراتِهِمْ، وَ بَينَ أهلِ الانجِيلِ بِانجِيلِهِمْ، وَ بَيْنَ أهلِ الزَّبُورِ بِزَبُورِهِمْ، وَ بَيْنَ أَهْلِ الفُرقانِ بِفُرْقَانِهِمْ. وَالَّذی فَلَقَ الحَبَّة وَ بَرَأ النَّسَمَة مَا مِنْ رَجُلٍ مِنْ قُرَيشٍ جَرَتْ عَلَيْهِ المَواسِی إلّا وَ انَا أعرِفُ آيَة تَسُوقُهُ إلَی جَنَّة او تَسُوقُهُ إلَی نَارٍ، فَقَامَ رَجُلٌ فَقَالَ: أيِّشْ نَزَلَ فِيكَ؟ فَقَالَ عَلِیُّ عَليه السَّلَامُ: ﴿أَ فَمَنْ كانَ عَلى‌ بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّهِ وَ يَتْلُوهُ شاهِدٌ مِنْهُ﴾ فَرَسُولُ اللَه صَلَّی اللَه عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ‌ ﴿عَلى‌ بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّهِ وَ يَتْلُوهُ‌﴾ انَا ﴿شاهِدٌ مِنْهُ﴾.¹⁰

 زاذان گوید: «شنیدم كه أمیر المؤمنین علیه السّلام می‌فرمود: سوگند به خدائی كه دانه را در میان زمین می‌شكافد و روح و روان را می‌آفریند اگر كرسی قضاوت را