امام شناسی ج4

طایفه‌ای راهنمائی هست (كه مقصود از راهنما علی است). و آن كسی كه رسول خدا در روز غدیر خمّ او را به ولایت نصب كرد و فرمود: هر كس من به نفس او از او سزاوارترم علی به نفس او از او سزاوارتر است. و رسول خدا در غزوه تبوك به علی بن أبی‌طالب فرمود: نسبت و منزله تو با من مانند نسبت و منزله هارون است به حضرت موسی با این تفاوت كه بعد از من پیغمبری نخواهد آمد».

مراد از شاهد أمیرالمؤمنین علیه السّلام است به روایت عمرو عاص‌

 هفتم‌ ـ نامه‌ای است كه عمرو عاص به معاویه نوشته است و در آن از این آیه و شأن نزول آن درباره امیر المؤمنین علیه السّلام یاد كرده است. چون معاویه كاغذی به عمرو عاص نوشت و از فلسطین او را دعوت به یاری و كمك خود و جنگ با امیر المؤمنین علیه السّلام نمود. عمرو عاص در جواب او نوشت: «این كاغذ از عمرو بن سعد بن ابی‌العاص‌¹ است به سوی معاویة بن ابی سفیان، امّا بعد نامه تو را خواندم و از مطالب آن آگاه شدم. امّا به آنچه در این نامه مرا خوانده‌ای از آنكه از عهد و ربقه اسلام خارج گردم و در گمراهی با تو و تهوّر در كمك تو به باطل راه ضلال بپویم و بر روی علی مرتضی شمشیر زنم، (این كار را نكنم چرا كه) او برادر رسول خدا، و وصیّ او، و وارث او و ادا كننده وعده‌های او، و برآورنده دیون او و شوهر دختر او سیّده زنان بهشت، و پدر دو سبط رسول خدا حسن و حسین دو سیّد و بزرگ جوانان بهشت است.

 و امّا اینكه گفته‌ای كه تو خلیفه عثمان هستی در شام، تو خلیفه او بودی وقتی زنده بود و لیكن امروز كه امّت با غیر عثمان بیعت كرده‌اند تو نیز از پست خود معزول هستی، و بنابراین چه خلافتی داری؟

 و امّا تعریف‌ها و بزرگداشت‌هائی كه در این نامه خود از من نمودی كه من از اصحاب رسول خدا و امیر لشكر او در بعض از جنگها بوده‌ام من به این یاوه بافیها گول نمی‌خورم و از آئین و ملّت خود دست بر نمی‌دارم.