امام شناسی ج4

بسم اللَه الرّحمن الرّحيم‌

و صلّی اللَه علی محمّد و آله الطاهرين‌

و لعنة اللَه علی اعدائهم اجمعين من الآن الی قيام يوم الدين‌

و لا حول و لا قوّة الا باللَه العلیّ العظيم.

 قال اللَه الحكيم فی كتابه الكريم:

 ﴿أَ فَمَنْ كانَ عَلى‌ بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّهِ وَ يَتْلُوهُ شاهِدٌ مِنْهُ وَ مِنْ قَبْلِهِ كِتابُ مُوسى‌ إِماماً وَ رَحْمَةً أُولئِكَ يُؤْمِنُونَ بِهِ وَ مَنْ يَكْفُرْ بِهِ مِنَ الْأَحْزابِ فَالنَّارُ مَوْعِدُهُ فَلا تَكُ فِي مِرْيَةٍ مِنْهُ إِنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَبِّكَ وَ لكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لا يُؤْمِنُونَ‌﴾.¹

 «پس آیا آن كسی كه دارای بیّنه از جانب پروردگار خود است و در كنار او شاهدی از اوست و قبل از او كتاب موسی است كه آن كتاب پیشوای هدایت مردم و رحمت است (مثل كسی است كه چنین نیست؟) این افراد صاحب بینه به كتاب خدا قرآن كریم ایمان می‌آورند و از احزاب و امّت‌ها هر كس به او كافر شود وعده او آتش است، پس ای پیغمبر در كتاب خدا شكّ و تردید نیاور، حقا قرآن از جانب پروردگار است و لیكن اكثریّت از مردم ایمان نمی‌آورند».

 در این آیه مباركه مراد از صاحب بینه رسول اكرم صلّی اللَه علیه و آله و سلّم و مراد از شاهد امیر المؤمنین علیه السّلام است، و روایات شیعه و عامّه در این موضوع بسیار است، و روایاتی كه عامّه با اسناد خود روایت نموده‌اند بیش از روایات خاصّه است. علامه محدّث بحرانی از طریق عامّه بیست و سه حدیث و از طریق خاصّه یازده حدیث ذكر كرده است‌² و لازم است كه قبل از اینكه وارد بحث و بیان روایات شویم اوّل بحث تفسیری این آیه را بنمائیم.