
امام شناسی ج4
جلد چهارم از مجموعۀ «امام شناسی» از آثار نفیسِ علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس الله سرّه بوده که پیرامون «وراثت در ولایت» و «فضایل امیرالمؤمنین علیهالسلام» در قالب بحثهای تفسیری و فقه الحدیث، و ابحاث فلسفی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. مهمترین مباحث مندرج در این مجلّد: • امام وارث جنبههای روحی و علمیِ پیامبران، و وارث همۀ علوم قرآن است • امیرالمؤمنین وارث جمیع کمالاتِ پیامبر اکرم به جز نبوّت میباشد • امیرالمؤمنین وجود باقیۀ رسول خدا است • ابتلائات و امتحانات عجیب امیرالمؤمنین علیهالسلام • نقش امام تنها حفظ نظام اجتماع نیست، بلکه حفظ ربط تکوینی بین خدا و خلق است • هیچگاه زمین از حجّت خدا خالی نیست • مقصود از «عالم به کتاب» در آیۀ قرآن، امیرالمؤمنین علیهالسلام است • مراد از «هادی» در آیۀ «لکلِ قومٍ هادٍ» امیرالمؤمنین علیهالسلام است
امام شناسی ج4
103و سیوطی گوید: ابن منذر از شَعبی تخریج روایت كرده است كه او گفته است: ما نزل فی عبد اللَه بن سلام ـ رضی اللَه عنه ـ شییء من القرآن1 «درباره عبد اللَه بن سلام هیچ آیهای در قرآن مجید نازل نشده است».
و نیز سیوطی گوید: عبد الرّزّاق و ابن منذر از زهری تخریج حدیث كردهاند قال: كان عمر بن الخطاب شديدا علی رسول اللَه صلی اللَه عليه و آله و سلم، فانطلق يوما حتی دنا من رسول اللَه صلی اللَه عليه و آله و سلم و هو يصلی فسمعه و هو يقرا: ﴿وَ ما كُنْتَ تَتْلُوا مِنْ قَبْلِهِ مِنْ كِتابٍ وَ لا تَخُطُّهُ بِيَمِينِكَ إِذاً لَارْتابَ الْمُبْطِلُونَ ـ حتی بلغ ـ الظَّالِمُونَ﴾. و سمعه و هو يقرا: ﴿يَقُولُ الَّذِينَ كَفَرُوا لَسْتَ مُرْسَلًا ـ الی قوله ـ عِلْمُ الْكِتابِ﴾، فانتظره حتی سلم فاسرع فی أثره فاسلم2.
«زهری گوید: عمر بن خطاب با رسول خدا بسیار دشمن و سخت بود تا آنكه روزی آمد و در حالی كه رسول خدا مشغول خواندن نماز بودند به آن حضرت نزدیك شد، گوش فرا داد شنید كه رسول خدا این آیه را میخوانند كه خدا به او خطاب نموده كه «قبل از رسالتت تو كتاب نمیخواندی! و با دست خود چیزی نمینوشتی! اگر چنین بود منكران به شكّ میافتادند (و نبّوت تو را حمل بر علوم كتابی و حصولی میكردند)». و باز گوش داد شنید پیغمبر این آیه را میخوانند: «مردم كافر میگویند: تو رسول خدا نیستی. بگو بهترین و كافیترین گواه من خداست و كسی كه در نزد او علم كتاب است». عمر صبر كرد تا نماز رسول خدا تمام شد و دنبال پیغمبر به سرعت رفت و اسلام آورد».
همه میدانند كه اسلام عمر در سال ششم بعثت در مكّه بوده است و همین دلیل است بر آنكه آیه كفی باللَه شهیدا در مكّه نازل شده است نه در مدینه و ربطی به عبد اللَه بن سلام ندارد. از همه این مطالب گذشته همانطور كه مفصّلًا شرح دادیم معلوم شد كه سوره رعد همه آیاتش مانند زنجیر به هم مربوط است و این آیه ناظر به آیه اوّل و آیه نوزدهم و جوابگوی مشركین در آیه هفتم و بیست و هفتم است، به طوری كه نتیجه و محصّل سوره به این آیه دست میآید. و چقدر بیمورد است كه سوره در مكّه نازل شود و این آیه كه اختتام و محصّل سوره است تا زمان غیر محدود و چندین سال بعد در مدینه به تاخیر افتد! و عجیب است كه بعضی مانند ابو السّعود3 و ابن تیمیّه4 دعوای
- «الدر المنثور» ج ٤ ص ٦٩.
- همان.
- «تفسیر ابو السعود» ج ٣ ص ٢٣٥.
- «تفسیر المیزان» ج ١١ ص ٤٢٥.
