امام شناسی ج3

 و نیز شیخ طوسی در «امالی» حدیثی دیگر به همین مضمون لکن با سند دیگر که متّصل می‌شود سلسله سند به ابو الاَسود دوئلی بیان می‌کند¹.

احتجاج چهارم امیرالمؤمنین راجع به آیۀ تطهیر در مسجد پیغمبر

 حموینی در کتاب «فرائد السّمطین فی فضایل المرتضی و البتول و السّبطین» با سلسله سند متّصل خود روایت می‌کند از سلیم بن قیس هلالی که گفت: دیدم علیّ بن أبی‌طالب علیه السّلام در مسجد رسول خداست در زمان خلافت عثمان و جماعتی نشسته و با یکدیگر بحث می‌کردند و از مسائل علم و فقه گفتگو می‌نمودند و از قریش و فضل آنها و سوابق آنها و هجرت آنها و آنچه که رسول خدا دربارۀ آنها گفته بود سخن می‌راندند، و امیرالمؤمنین علیه السّلام ساکت بود و چیزی نمی‌فرمود و اَحَدی از اهل بیت آن حضرت نیز چیزی نمی‌گفت؛ در این هنگام آن جماعت رو کردند به امیرالمؤمنین و عرض کردند: یا ابا الحسن چرا سخن نمی‌گوئی؟ حضرت فرمودند: هر دو طایفه از مهاجرین و انصار در این جا سخن گفتند و حقایقی را بیان کردند و فضل اشخاصی را نام بردند؛ ولی من از شما ای جماعت قریش و انصار یک سؤال دارم و آن این است که این فضل و شرف را خدا به چه وسیله به شما عنایت کرد؟ آیا به وسیلۀ خودتان یا اقوام و عشیره و اهل بیت خود یا به وسیلۀ غیر شما؟ همه گفتند: بلکه این فضائل را به ما منّت گذارده و به وسیلۀ محمّد و عشیرۀ او به ما عنایت فرموده است، و از ناحیۀ ما و عشیرۀ ما نبوده است. حضرت فرمود: راست گفتید ای جماعت قریش و انصار، آیا نمی‌دانید آنچه خدا به شما از منافع دنیوی و حُظوظ اخروی عنایت فرموده است به وسیله ما اهل بیت بوده است لا غیر؟ آنگاه حضرت مفصّلاً و مشروحاً یکایک از فضایل و مناقب خود را می‌شمرد و آیات قرآن مجید را که در شأن او نازل شده بیان می‌فرماید تا آنکه می‌فرماید: اَیُّهَا النّاسُ اَتَعْلَمُونَ اَنَّ اللَهَ اَنْزَلَ فِی کتابِهِ: ﴿اِنَّمَا يُريدُ اللَهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ اَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهيراً﴾ فَجَمَعَنِی وَ فَاطِمَةَ وَ ابْنَیَّ حَسَناً وَ الْحُسَیْنَ ثُمَّ الْقَی عَلَیْنَا کِسَاءً وَ قَالَ: اللّهُمَّ هَؤُلاَءِ اَهْلُ بَیْتِی وَ لُحْمتِی