اتصال با سرور قطع شد. در حال تلاش مجدد...

امکان برقراری اتصال وجود ندارد.

اتصال توسط سرور رد شد.

این فایل صوتی در حال پخش است
در حال بارگذاری...
00:00:00
تصویر

امام شناسی ج3

33٬149
اعتقادات

جلد سوم از مجموعۀ «امام شناسی» از آثار نفیسِ علامه آیة‌الله حاج سید محمد‌حسین حسینی طهرانی قدّس الله سرّه بوده که پیرامون «شناخت هویّت شیعه» و «تفسیر آیۀ تطهیر» در قالب بحثهای تفسیری و فقه الحدیث، و ابحاث فلسفی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است.  مهم‌ترین مباحث مندرج در این مجلّد:  • لزوم متابعت از اعلم  • اگر امام را نشناسیم به مرگ جاهلیت مرده‌ایم  • معنای حقیقیِ مرگ جاهلی  • شأن نزول آیه «خَیرُ البریّة» امیرالمؤمنین علیه‌السلام است  • تشیّع یک فرقۀ خاص از اسلام نیست؛ بلکه حقیقت اسلام است  • اتحاد معنوی میانِ ارواح مؤمنین و ائمۀ معصومین علیهم‌السلام  • صفات و نشانه‌های شیعه  • احوال سنّی‌های مستضعف و عاقبت آنها  • تفسیر «آیۀ تطهیر» و پاسخ به شبهاتِ وارده پیرامونِ این آیه  • سیرۀ شیخین ملاک عمل نیست و توضیحی پیرامون بدعتهای عمر

سرای جاوید

امام شناسی ج3

160
  • زیر کساء؟ حضرت رسول اللَه فرمود: خدا تو را رحمت کند تو در راه خیر هستی و عاقبت تو به خیر خواهد بود، و چقدر من از تو خشنودم و لکن این مقام در تحت کساء اختصاص به من و اینها دارد. حضرت امام حسن فرمود: از آن روز رسول خدا تا آخر عمر خود که جانش به سوی خدا شتافت هر روز صبح هنگام طلوع فجر نزد ما می‌آمد و می‌فرمود: نماز، خدا شما را رحمت کند1، و آیۀ تطهیر را در شأن ما تلاوت می‌نمود».

  •  باری این حدیث شریف اوّلاً استشهاد حضرت رسول اکرم و ثانیاً استشهاد حضرت امام حسن را به آیۀ تطهیر در شأن پنج تن می‌رساند.

  •  و دو روایت دیگر شیخ طوسی در «امالی» با مسند متّصل خود به امیرالمؤمنین علیه السّلام می‌رساند که قَالَ عَلِیٌّ علیه السّلام: کانَ رَسُولُ اللَهِ صلّی اللَه علیه و آله و سلّم یَأتینَا کُلَّ غَدَاةِ فَیَقُولُ: الصَّلاَةَ رَحِمَکُمُ اللَهُ الصَّلاَةَ ﴿إِنَّما يُرِيدُ اللَه لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً﴾.

  •  این دو روایت را در «غایة المرام» تحت عنوان حدیث هجدهم و نوزدهم در ص ٢٩٥ آورده است‌2. و مرحوم شیخ در «امالی»3 با سند متّصل خود از ابو الحمراء، و سیوطی‌4 به تخریج ابن مردویه از ابو سعید خُدری، و هیثمی‌5 با مختصر اختلافی در لفظ آورده‌اند، و ما لفظ «امالی» را ذکر می‌کنیم که: شَهِدْتُ النَّبِیَّ اَرْبَعیِنَ صَباحاً یَجِی‌ءُ اِلَی بابِ عَلیٍّ وَ فَاطِمَةَ فَیَأخُذُ بِعِضادَتَیِ الْبابِ ثُمَّ یَقولُ: اَلسَّلامُ عَلَیْکُمْ اَهْلَ الْبَیْتِ وَ رَحْمَةُ اللَهِ. اَلصَّلاَةَ یَرْحَمُکُمُ اللَهُ ﴿إِنَّما يُرِيدُ اللَه لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ

    1. این حدیث و امثال آن دلالت ندارند بر آنکه اهل بیت در وقت نماز صبح خواب بوده‌اند و رسول خدا آنها را بیدار می‌نمود بلکه برای اهمیّت موضوع، رسول خدا در خانۀ فاطمه علیها السّلام هر روز هنگام طلوع فجر این جمله را ادا می‌فرمود.
    2. و نظیر آن را در «الدّرّ المنثور» ج ٥ ص ١٩٩ و در «نظم درر السّمطین» ص ٢٣٩ با مختصر اختلافی در لفظ آورده است.
    3. «غایة المرام» ص ٢٩٥ حدیث نوزدهم، و «شواهد التنزیل» حسکانی ج ٢ ص ٤٧.
    4. «الدّرّ المنثور» ج ٥ ص ١٩٩، و خوارزمی در «مناقب» بنا به نقل «غایة المرام» ص ٢٩٠ حدیث بیست و هشتم.
    5. «مجمع الزّوائد» ج ٩ ص ١٦٩.
/ 440