امام شناسی ج3

 سوّم ـ از ابی الجارود قَالَ: سَمِعْتُ اَبَا عَبْدِاللَهِ علیه السّلام یَقُولُ: مَنْ مَاتَ وَ لَیْسَ عَلَیْهِ اِمَاٌمٌ حَیٌّ ظاهِرٌ مَاتَ میتَةً جَاهِلیَّةً. قَالَ: قُلْتُ: اِمَامٌ حَیٌّ جُعِلْتُ فِداکَ ؟ قَال: اِمَامٌ حَیٌّ، اِمَامٌ حَیٌّ.

 ابی الجارود می‌گوید: از حضرت صادق علیه السّلام شنیدم که می‌فرمود: «کسی که بمیرد و امام زنده و ظاهری نداشته باشد مانند مردمان جاهلیّت مرده است. عرض کردم فدایت شوم حتماً امام باید زنده باشد؟ حضرت دو مرتبه تکرار فرمود: امام زنده، امام زنده».

 و سیّد علیخان کبیر در شرح صحیفه سجّادیّه‌¹ فرماید: روایات در این زمینه از طرق شیعه از حدّ شماره افزون است. امّا از طریق اهل تسنّن‌² حدیثی است متّفق علیه بین عامّه از رسول خدا که فرمود: مَنْ مَاتَ وَ لَمْ یَعْرِفْ اِمَامَ زَمَانِهِ مَاتَ میتَةً جَاهِلیَّةً. و حاکم در «مستدرک» آورده و از طریق ابن عمر صحیح شمرده است که رسول خدا فرمود: مَنْ مَاتَ وَ لَیْسَ عَلَیْهِ اِمَامُ جَمَاعَةٍ فَاِنَّ مَوْتَهُ مَوْتَةٌ جَاهِلیَّةٌ.

 و ابن مردویه حدیثی از علی علیه السّلام با سند متّصل روایت کرده است که قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَهِ صلّی اللَه علیه و آله و سلّم فِی قولِ اللَهِ تَعالَی: «یَوْمَ نَدْعُوا کُلَّ اُناسٍ بِاِمامِهِمْ‌»³ قَالَ: یُدْعَی کُلُّ قَوْمٍ بِاِمَامِ زَمَانِهِمْ وَ کِتَابِ رَبِّهِمْ وَ سُنَّةِ نَبِیِّهُمْ.

 امیرالمؤمنین علیه السّلام از رسول خدا صلّی اللَه علیه و آله و سلّم در پیرامون تفسیر این آیۀ مبارکه: «روزی که می‌خوانیم هر دسته از مردم را به نام امامشان» روایت می‌کند که رسول خدا فرمود: «هر گروه و طایفه‌ای خوانده می‌شوند به نام امام زمان خودشان و کتاب پروردگارشان و سنّت پیغمبرشان».

 و ابن عساکر از خالد بن صفوان روایت را با سند متّصل روایت کرده است که رسول خدا فرمود: لاتَخْلُواْلاَرْضُ مِنْ قَائِمٍ لِلّهِ بِحُجَّتِهِ فِی عِبَادِهِ. «هیچگاه زمین از حجّتی که در میان بندگان خدا برای خدا قیام کند خالی نخواهد بود». و دیگر از طریق عامّه علاّمه امینی گوید: این حدیث از طریق ابی صالح از معاویه مرفوعاً روایت شده و در