اتصال با سرور قطع شد. در حال تلاش مجدد...

امکان برقراری اتصال وجود ندارد.

اتصال توسط سرور رد شد.

این فایل صوتی در حال پخش است
در حال بارگذاری...
00:00:00
تصویر

امام شناسی ج3

33٬149
اعتقادات

جلد سوم از مجموعۀ «امام شناسی» از آثار نفیسِ علامه آیة‌الله حاج سید محمد‌حسین حسینی طهرانی قدّس الله سرّه بوده که پیرامون «شناخت هویّت شیعه» و «تفسیر آیۀ تطهیر» در قالب بحثهای تفسیری و فقه الحدیث، و ابحاث فلسفی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است.  مهم‌ترین مباحث مندرج در این مجلّد:  • لزوم متابعت از اعلم  • اگر امام را نشناسیم به مرگ جاهلیت مرده‌ایم  • معنای حقیقیِ مرگ جاهلی  • شأن نزول آیه «خَیرُ البریّة» امیرالمؤمنین علیه‌السلام است  • تشیّع یک فرقۀ خاص از اسلام نیست؛ بلکه حقیقت اسلام است  • اتحاد معنوی میانِ ارواح مؤمنین و ائمۀ معصومین علیهم‌السلام  • صفات و نشانه‌های شیعه  • احوال سنّی‌های مستضعف و عاقبت آنها  • تفسیر «آیۀ تطهیر» و پاسخ به شبهاتِ وارده پیرامونِ این آیه  • سیرۀ شیخین ملاک عمل نیست و توضیحی پیرامون بدعتهای عمر

سرای جاوید

امام شناسی ج3

146
  • فَجَاءَ‌تْ بِهِمْ، فَاَلْقَی عَلَیْهِمْ کِساءً فَدَکِیّاً، قَالَتْ: ثّمَّ وَضَعَ یَدَهُ عَلَیْهِمْ وَ قَالَ: اللّهُمَّ هَؤُلإءِ آلُ مُحَمَّدٍ وَ اجْعَلْ صَلَواتِکَ وَ بَرَکاتِکَ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ اِنَّکَ حَمیدٌ مَجیدٌ. قالَتْ اُمُّ سَلَمَةَ: فَرَفَعْتُ الْکِسَاءَ لاَدْخُلَ مَعَهُمْ فَجَذَبَهُ مِنْ یَدِی وَ قَالَ: اِنَّکِ عَلَی خَیْرٍ1.

  •  امّ سلمه گوید: «رسول خدا به فاطمه فرمود: شوهر و دو پسرت را بیاور، حضرت فاطمه آنها را آورد، حضرت به روی آنها کسای فدکی خود را کشید و سپس دست خود را بر بالای سر آنها گرفت و عرض کرد: بار پروردگار من! اینها آل محمّدند، برکات و صَلَوات خود را بر محمّد و آل محمّد بفرست، حقّاً که تو پسندیده و مورد ستایش و حمد و عالی مرتبه هستی. امّ سلمه گوید: من گوشه کساء را بالا زدم که در میان آنها وارد شوم حضرت کساء را از دست من کشیدند و گفتند: تو بر خیر هستی».

  •  حدیث سوّم ـ ثعلبی با سلسله سند متّصل خود از اسماعیل فرزند عبد اللَه بن جعفر از پدرش عبد اللَه بن جعفر روایت کرده که گفت: لَمّا نَظَرَرَسُولُ اللَه اِلَی اِلَةٍ2 جَمَّةٍ هابِطَةٍ مِنَ السَّماءِ قَالَ: مَنْ تَدَعُ ـ مَرَّتَیْنِ ـ؟ قَالَتْ زَیْنَبُ: اَنَا یَا رَسُولَ اللَهِ، فَقَالَ: اُدْعی لِی عَلِیًا وَ فاطِمَةَ وَ الْحَسَنَ وَ الْحُسَیْنَ، قَالَ: فَجَعَلَ حَسَناً عَنْ یَمینِهِ وَ حُسَیْناً عَنْ شِمالِهِ وَ عَلیًّا وَ فاطِمَةَ تِجاهَهُ ثُمَّ غَشّاهُمْ کِساءً خَیْبَرِ یّاً ثُمَّ قَالَ: اِنَّ لِکُلِّ نَبِیٍّ اَهْلاً وَ هَؤُلاَءِ اَهْلُ بَیْتِی، فَاَنْزَلَ اللَهُ عزّوجلّ: ﴿إِنَّما يُرِيدُ اللَه لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً﴾.

  •  فَقالَتْ زَیْنَبُ: یا رَسُولَ اللَهِ اَلاَ اَدْخُلُ مَعَکُمْ ؟ فَقَالَ رَسُولُ اللَهِ: مَکانَکِ فَاِنَّکِ اِلَی خَیْرٍ اِنْ شاءَ اللَهُ‌3.

    1. «غایة المرام» ص ٢٨٨ حدیث نهم و «ذخائر العقبی» از دولابی ص ٢١ و «الصواعق المحرقة» ص ٨٥ و «الدّرّ المنثور» ج ٥ ص ١٩٨ و «کنز العمّال» ج ٧ ص ٢٠٤ و «اسد الغابة» ج ٤ ص ٢٩ با مختصر اختلافی در لفظ ـ «کفایة الطالب» گنجی ص ٣٧٢.
    2. إِلَة بر وزن عِدة اصلش وأل بوده است بر وزن وعد از مادّه وَأَل ـِ وَألاً بمعنی طلب نجات نمودن است، بنابراین اِلَة به معنی نجات و فیض و رحمت است کما آنکه در بعضی از روایات وارد است که لمّا نظر الی الرحْمة هابطةً ـ الحدیث. و شاید در اصل مَن نَدعُ بوده است و تصحیفاً من تدعُ ضبط گردیده، بلکه ظاهراً من یدعو بوده است چنانچه در بعضی دیگر از نسخ حدیث است.
    3. «غایة المرام» ص ٢٨٩ حدیث هجدهم و در «مستدرک» حاکم ج ٣ ص ١٤٧ با مختصر اختلافی در لفظ آورده است، و نیز در «غایة المرام» ص ٢٩٠ حدیث سی و سوّم از حموینی نقل شده است. و در «ینابیع المودّة» ص ١٠٨ این روایت را از زینب با مختصر اختلافی در لفظ آورده است ـ «شواهد التنزیل» ج ٢ ص ٣٢ و ص ٣٣.
/ 0