امام شناسی ج3

بسم اللَه الرّحمن الرّحیم

و صلّی اللَه علی محمّد و آله الطاهرین و لعنة

اللَه علی أعدائهم أجمعین من الآن الی قیام

یوم الدّین و لا حول و لا قوّة الاّ باللَه العلیّ العظیم.

 قال اللَه الحکیم فی کتابه الکریم:

 ﴿وَ مَنْ يُطِعِ اللَه وَ الرَّسُولَ فَأُولئِكَ مَعَ الَّذِينَ أَنْعَمَ اللَه عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّينَ وَ الصِّدِّيقِينَ وَ الشُّهَداءِ وَ الصَّالِحِينَ وَ حَسُنَ أُولئِكَ رَفِيقاً﴾¹

 «و کسانی که خدا و رسول را اطاعت کنند البتّه با افرادی که خداوند به آنها عنایت نموده یعنی با پیمبران و صدّیقان و شهیدان و نیکوکاران هستند و ایشان چقدر رفقای نیکوئی برای آنان خواهند بود».

معیّت و اتّحاد معنوی میان ارواح مؤمنین و ائمّۀ معصومین علیه السّلام

 از این آیه استفاده می‌شود که لازمۀ اطاعت خدا و رسول، یک نوع اتّحاد معنوی و روحی است که با خاصّان درگاه و محرمان حریم انس و حرم امان او حاصل می‌شود. چون روح اطاعت، تسلیم در مقابل مُطاع است، و به هر درجه که اطاعت قوی‌تر شود اندکاک مطیع در حقیقت مطاع بیشتر، و تا به حدّی که اگر درجۀ اطاعت به اندازه‌ای بالا رود که مطیع ابداً از خود رأی و اراده‌ای نداشته باشد، بلکه حقّاً اراده و رأی مطاع در وجود او حاکم و مستولی شود، در این صورت بدون شکّ به علّت فناء در ذات مطاع، معیّت و اتّحاد روحی با افرادی که در این مسیر با او همقدم بوده و به این درجه فائز شده‌اند پیدا خواهد نمود. زیرا از تأخّر و تقدّم زمانی عالم مادّه که از لوازم مادّه است اگر صرف‌نظر شود، در سیر روحی و معنوی بین سابقین