امام شناسی ج3

عبداللَه یک مرتبه این حدیث را از رسول خدا ضمن شأن نزول آیۀ وارده در سورۀ بیّنه، و مرتبۀ دیگر ضمن بیان تطبیق این آیۀ وارده در سورۀ حشر از آن حضرت نقل نموده باشد.

 و ابن اثیر در مادّۀ «قمح» گفته است: وَ فِی حَدیثِ عَلِیٍّ قَالَ لَهُ النَّبِیُّ صلّی اللَه علیه و آله و سلّم: «سَتَقْدَمُ عَلَی‌اللَهِ اَنْتَ وَ شِیعَتُکَ راضِینَ مَرْضِیِّینَ، وَ یَقْدَمُ عَلَیْهِ عَدُوُّکَ غِضاباً مُقْمَحینَ. ثُمَّ جَمَعَ یَدَهُ اِلَی عُنُقِهِ یُرِیهِمْ کَیْفَ الاِقْمَاحُ¹»‌. اَلاِقْمَاحُ رَفْعُ الرَّأسِ وَ غَضُّ الْبَصَرِ، یُقَالُ: اَقْمَحَهُ الْغُلُّ اِذَا تَرَکَ رَأسَهُ مَرْفُوعاً مِنْ ضیقِهِ.² می‌گوید: «رسول خدا به امیرالمؤمنین گفتند: به زودی تو و شیعیان تو بر خدا وارد خواهید شد در حالی که همه از خدا خرسند و خدا از همۀ شما خرسند خواهد بود، و دشمنان تو بر خدا وارد خواهند شد جملگی مورد غضب خدا واقع و از شدّت نگرانی با چشم‌های بسته سر به هوا و مُقْمَح خواهند بود. آنگاه رسول خدا برای آنکه معنی مُقْمَح را که سر به هوا از شدّت اضطراب بودن است بفهماند، دستهای خود را به گردن برده و سر خود را به بالا برده نشان دادند که اقماح چگونه است. (ابن اثیر گوید:) اقماح سر را بلند نگاه داشتن در حال فروبستگی چشم است. اگر بگویند که او را غُلّ اقماح نمود یعنی غلّ بر گردن او به طوری فشار آورد که سر او را به هوا نگاه داشته و از پائین آوردن مانع شد.

 و دیگر آن که زمخشری در کتاب «ربیع الابرار» گفته است: یُرْویَ عَنْ رَسُولِ اللَهِ اِنَّهُ قَالَ: یَا عَلِیُّ اِذَا کَانَ یَوْمُ الْقِیَامَةِ اَخَذْتُ بِحُجْزَةِ اللَهِ تَعَالَی وَ اَخَذْتَ اَنْتَ بِحُجْزَتی وَ اَخَذَ وُلْدُکَ بِحُجْزَتِکَ وَ اَخَذَ شِیعَةُ وُلْدِکَ بِحُجَزِهِمْ فَتَرَی اَیْنَ یُؤْمَرُ بِنَا.³ «از رسول خدا صلّی اللَه علیه و آله و سلّم روایت است که فرمود: ای علی زمانی که قیامت برپا شود من دست به کمربند رحمت خدا می‌زنم و تو دست به کمربند و دامان من، و فرزندان تو دست به دامان تو، و شیعیان فرزندان تو دست به دامان فرزندان تو. پس خواهی دید چگونه خدا ما را امر به بهشت خواهد نمود».

پیروی شیعیان علی علیه السّلام از رسول خدا صلّی اللَه علیه و آله

 باری تمام این احادیث و روایاتی که ذکر شد همه و همه در منقبت شیعیان امیرالمؤمنین علیه السّلام از رسول خدا